Ryszard Zięba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ryszard Zięba
Kraj działania  Polska
Data urodzenia 1950
profesor nauk humanistycznych
Specjalność: stosunki międzynarodowe, bezpieczeństwo międzynarodowe, europeistyka, politologia
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 18 stycznia 1978 – nauki polityczne
Uniwersytet Warszawski
Habilitacja 18 listopada 1998 – nauki humanistyczne w zakresie nauk o polityce
Uniwersytet Warszawski
Profesura 15 marca 2002
Nauczyciel akademicki
Instytut Instytut Stosunków Międzynarodowych UW
Stanowisko kierownik Zakładu Historii i Teorii Stosunków Międzynarodowych

Ryszard Zięba (ur. 1950), polski politolog, profesor zwyczajny, Jean Monnet Chair w Uniwersytecie Warszawskim.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Instytut Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego (UW, 1973). W 1978 uzyskał doktorat z nauk politycznych na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW, a w 1998 habilitację ze stosunków międzynarodowych także na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW. W 2002 otrzymał tytuł profesora, a w 2004 stanowisko profesora zwyczajnego w UW.

Jest kierownikiem Zakładu Historii i Teorii Stosunków Międzynarodowych w Instytucie Stosunków Międzynarodowych UW Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW, był kierownikiem Studium Doktoranckiego na tym wydziale, członkiem Komisji Strategicznego Przeglądu Bezpieczeństwa Narodowego (2010-2012) – powołanej przez prezydenta RP, członkiem Komitetu Narodowego do Spraw Współpracy z Międzynarodowym Stowarzyszeniem Nauk Politycznych (IPSA) przy Wydziale I (Nauk Społecznych) Polskiej Akademii Nauk, jest ekspertem Polskiej Komisji Akredytacyjnej, ekspertem Narodowego Programu Foresight Polska 2020. W latach 1997–2004 był członkiem Steering Committee of the Standing Group on International Relations w European Consortium for Political Research; w latach 1996-2006 Koorrdynatorem Krajowym ds. Polski w Central and East European International Studies Association, a w latach 2004-2007 członkiem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych. Był stypendystą na George Washington University w Waszyngtonie (1994/1995) i w Instytucie Studiów Bezpieczeństwa Unii Zachodnioeuropejskiej w Paryżu (2000).

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Jest autorem licznych publikacji na tematy bezpieczeństwa międzynarodowego, europeistyki, polityki zagranicznej Polski oraz innych państw Europy Środkowej i Wschodniej, a także teorii stosunków międzynarodowych. Opublikował m.in.:

  • Polityka zagraniczna Polski w strefie euroatlantyckiej, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2013.
  • „Bezpieczeństwo polityce zagranicznej RP rządu koalicji Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego”, Stosunki Międzynarodowe – International Relations, 2013, t. 47, nr 1–2, ss. 9–33.
  • „International roles of the European Union”, [w:] Rocznik Integracji Europejskiej, (Wydział Nauk Politycznych i Dziennikarstwa, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza), nr 6/2012, ss. 63–78
  • Budowa zintegrowanego systemu bezpieczeństwa narodowego Polski, (współautorka – Justyna Zając), Ekspertyza wykonana dla Ministerstwa Rozwoju Regionalnego, w ramach prac prowadzonych przez Radę Ministrów nad Strategią Rozwoju Kraju na lata 2011–2020, Warszawa, październik 2010.
  • „O tożsamości nauk o bezpieczeństwie”, Zeszyty Naukowe AON, 2012, nr 1 (86), ss. 7–22.
  • „Współczesne stosunki polsko-rosyjskie: uwarunkowania, problemy, implikacje”, Przegląd Politologiczny, 2011, nr 3, ss. 35-61.
  • Główne kierunki polityki zagranicznej Polski po zimnej wojnie, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2010.
  • „Czy w stosunkach polsko-rosyjskich możliwe jest przejście od »polityki historycznej« do »polityki perspektywicznej«"?, Przegląd Zachodni, 2009, nr 3 (332), s. 179–190.
  • Bezpieczeństwo międzynarodowe po zimnej wojnie, redaktor naukowy, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2008.
  • Wspólna Polityka Zagraniczna i Bezpieczeństwa Unii Europejskiej, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2007.
  • Europejska Polityka Bezpieczeństwa i Obrony, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2005.
  • Polska w stosunkach międzynarodowych 1945–1989, wspólnie z Justyną Zając, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2005.
  • Instytucjonalizacja bezpieczeństwa europejskiego: koncepcje – struktury – funkcjonowanie, (cztery wydania), WN Scholar, Warszawa 1999–2004; nagroda Ministra Edukacji Narodowej 2000.
  • Wstęp do teorii polityki zagranicznej państwa, redaktor naukowy, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2004.
  • Instytucjonalizacja wielostronnej współpracy międzynarodowej w Europie, współredaktor, WN Scholar, Warszawa 2004.
  • Unia Europejska jako aktor stosunków międzynarodowych, WN Scholar, Warszawa 2003.
  • Europejska Tożsamość Bezpieczeństwa i Obrony, WN Scholar, Warszawa 2000.
  • Nowa instytucjonalizacja bezpieczeństwa europejskiego, Akademia Obrony Narodowej, Warszawa 1998.
  • Bezpieczeństwo narodowe i międzynarodowe u schyłku XX wieku, współredaktor, WN Scholar, Warszawa 1997.
  • Polityka zagraniczna państwa, współredaktor, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 1992.
  • Leksykon Pokoju. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1987. (praca zbiorowa)
  • Stanowisko Polski w sprawie paryskich traktatów pokojowych 1947 r., Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1981; nagroda Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych 1982.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]