Rytm (muzyka)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Rytm – jeden z elementów dzieła muzycznego, odpowiedzialny za organizację czasowego przebiegu utworu.
Cechą rytmu jest zróżnicowanie dźwięków pod względem długości. Dźwięki mogą być akcentowane lub nie. Za pomocą metrum organizowane są w grupy metryczne, z czego wynika regularność rozłożenia akcentów. Metrum zatem porządkuje rytm w utworze.
Pierwotnie rytm był monotoniczny. Z czasem wytworzyły się dwa typy rytmiki:
- izometria – rytm miarowy, dominujący w Afryce;
- rytm ataktyczny – nierównomierny, zależny od wykonawcy.
Następnie nastąpiła organizacja rytmu, z której wywodzi się takt.
Rodzaje rytmów[edytuj]
- Rytm wiązany lub taktowy
- grupy metryczne są związane w takty i powtarzają się regularnie przez cały utwór.
- Rytm swobodny lub ataktowy
- grupy metryczne następują po sobie bez ujmowania ich w metrum.
Rozkład akcentów w grupach metrycznych nie wymaga żadnych oznaczeń w zapisie w notacji muzycznej, gdyż wynika z naturalnego akcentowania.
