Rywalizacja Arsenalu i Chelsea

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rywalizacja Arsenalu i Chelsea to piłkarskie lokalne derby w Londynie pomiędzy dwoma klubami – Arsenalem i Chelsea.

Tło rywalizacji[edytuj | edytuj kod]

Chociaż pierwotnie oba kluby nie uważały nigdy siebie za rywali, niesnaski między kibicami dwóch najlepszych drużyn w Londynie sięgają lat 30. Rywalizacja Arsenalu i Chelsea została dopiero niedawno uznana za ważne derby, po tym jak Chelsea w 2000 roku trafiła do ścisłej czołówki Premier League i obydwa zespoły zaczęły bić się o mistrzostwo Anglii. Według internetowej ankiety przeprowadzonej w grudniu 2003, fani za największego rywala obok Manchesteru United i Tottenhamu Hotspur uważają właśnie Chelsea.[1] Natomiast sympatycy Chelsea w podobnej sondzie przyznali, że obok tradycyjnych rywali - Tottenhamu i Fulham ważnym przeciwnikiem jest również Arsenal.[1]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze ligowe spotkanie między obydwoma zespołami odbyło się 9 listopada 1907 na Stamford Bridge. Było to pierwsze w historii Football League First Division starcie pomiędzy dwoma klubami z Londynu i zgromadziło na trybunach 65.000 widzów. Te dwa zespoły spotkały się także w ćwierćfinale Ligi Mistrzów w sezonie 2003/2004. Na Stamford Bridge padł remis 1-1, natomiast na Highbury Chelsea wygrała 2-1 i awansowała do półfinału.

W sezonie 2003/2004 Arsenal dwukrotnie pokonał Chelsea i zarówno w meczu domowym, jak i wyjazdowym wygrywał stosunkiem bramek 2-1. W spotkaniu wyjazdowym na Stamford Bridge Arsenal wygrał po trafieniach Patricka Vieiry i Roberta Pirèsa

Transfer Ashleya Cole'a w 2006 z Arsenalu do Chelsea dodatkowo jeszcze podsycił nienawiść pomiędzy obydwoma klubami, ponieważ Cole był widziany miesiąc wcześniej na spotkaniu z oficjelami Chelsea.[2]

Finał Carling Cup w 2007 przebiegł pod znakiem kontrowersji i utarczek. Gra została przerwana z powodu bójki z udziałem Franka Lamparda, Cesca Fàbregasa i innych co w rezultacie skończyło się żółtymi kartkami dla kilku zawodników obu zespołów, rzekomo bezpodstawnym wyrzuceniem z boiska Emmanuela Adebayora i skandalicznym zachowaniem fanów Chelsea, którzy rzucali w zawodników Arsenalu selerem. Spowodowało to, iż media zaczęły nazywać to spotkanie "finałem "Snarling Cup" (od ang. snarl - warczeć).

Ogólnie Arsenal wygrał 69 spotkań z rywalami, Chelsea 51, natomiast 51 razy padał remis (aktualne na dzień 5 października 2009).[3] Największe zwycięstwo Arsenalu wynosi 5-1 i padło 29 listopada 1930 na Stamford Bridge w meczu First Division. Rekordowa wygrana Chelsea to zwycięstwo 6-0 22 marca 2014 na Stamford Bridge w meczu Premier League.

10 maja 2009 na Emirates Stadium Arsenal doznał największej porażki u siebie od 38 lat. Wtedy to Chelsea pokonała rywali aż 4-1.

Piłkarze, którzy grali lub prowadzili obydwa kluby[edytuj | edytuj kod]

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Aktualne na dzień 20 maja 2012

Klub M W R P G+ G- +/-
Liga Angielska
Arsenal 150 61 45 44 219 191 +28
Chelsea 150 44 45 61 191 219 -28
Puchar Anglii
Arsenal 19 8 6 5 30 22 +8
Chelsea 19 5 6 8 22 30 -8
Puchar Ligi
Chelsea 5 3 0 2 12 6 +6
Arsenal 5 2 0 3 6 12 -6
Tarcza Wspólnoty
Chelsea 1 1 0 0 2 1 +1
Arsenal 1 0 0 1 1 2 -1
Liga Mistrzów UEFA
Chelsea 2 1 1 0 3 2 +1
Arsenal 2 0 1 1 2 3 -1
Ogólnie
Arsenal 177 71 52 54 253 221 +32
Chelsea 177 54 52 71 221 253 -32

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Są to główne sukcesy Arsenalu i Chelsea.

Rozgrywki Arsenal Chelsea
First Division / Premier League 13 4
Puchar Anglii 10 7
Puchar Ligi 2 4
Tarcza Wspólnoty 12 4
Liga Mistrzów UEFA - 1
Puchar Zdobywców Pucharów 1 2
Puchar Miast Targowych / Puchar UEFA / Liga Europy UEFA 1 1
Superpuchar UEFA - 1
Ogólnie 39 24

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Rivalry Uncovered!. The Football Fans Census, December 2003. [dostęp 1 marca 2008]. s. 3.
  2. The Ashley Cole transfer saga | Football - Times Online
  3. Soccerbase

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]