Rząd Kazimierza Marcinkiewicza
| Rząd Kazimierza Marcinkiewicza |
|
| Premier | Kazimierz Marcinkiewicz |
| Partie | PiS |
| Kadencja | od 31 października 2005 do 14 lipca 2006 |
| Poprzedni | drugi rząd Marka Belki |
| Następny | rząd Jarosława Kaczyńskiego |
Rada Ministrów Kazimierza Marcinkiewicza – gabinet pod kierownictwem prezesa Rady Ministrów Kazimierza Marcinkiewicza, powołany i zaprzysiężony przez prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego 31 października 2005. Po złożeniu dymisji i jej przyjęciu przez prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego 10 lipca 2006 Rada Ministrów konstytucyjne obowiązki pełniła do 14 lipca 2006.
Rząd mniejszościowy partii Prawo i Sprawiedliwość powołano po wyborach parlamentarnych w wyniku niepowodzenia rozmów z potencjalnym koalicjantem, Platformą Obywatelską. W jego skład oprócz polityków PiS, weszło kilku ministrów bezpartyjnych.
W następstwie kryzysu parlamentarnego wokół uchwalenia ustawy budżetowej w lutym 2006 roku Jarosław Kaczyński, Roman Giertych (LPR) i Andrzej Lepper (Samoobrona) podpisali tzw. pakt stablizacyjny, który miał umożliwić działanie mniejszościowego rządu.
27 kwietnia 2006 roku, Prawo i Sprawiedliwość podpisało umowę koalicyjną z Samoobroną oraz Narodowym Kołem Parlamentarnym. 5 maja do koalicji dołączyła Liga Polskich Rodzin, dzięki czemu nowo powstały rząd uzyskał większość w parlamencie. Pod koniec swojej działalności (lipiec 2006) znajdowało się w nim razem z premierem – 11 ministrów z PiS, 5 ministrów bezpartyjnych, 3 ministrów z Samoobrony i 2 z LPR.
7 lipca 2006 Kazimierz Marcinkiewicz poinformował Komitet Polityczny PiS o zamiarze podania się do dymisji. Komitet Polityczny PiS zarekomendował Jarosława Kaczyńskiego na stanowisko prezesa Rady Ministrów.
10 lipca 2006 Kazimierz Marcinkiewicz złożył dymisję na ręce prezydenta Lecha Kaczyńskiego, który ją przyjął. Tego samego dnia prezydent powołał na stanowisko PRM Jarosława Kaczyńskiego, powierzając mu tym samym misję stworzenia nowego rządu.
Spis treści |
[edytuj] Wotum zaufania
10 listopada 2005 r. rząd po wygłoszeniu przez premiera exposé otrzymał od Sejmu wotum zaufania stosunkiem głosów 272:0:187 przy większości bezwzględnej wynoszącej 230 głosów. Poparcia udzieliły mu kluby parlamentarne: Prawo i Sprawiedliwość, Samoobrona Rzeczypospolitej Polskiej, Liga Polskich Rodzin i Polskie Stronnictwo Ludowe. Przeciw były kluby Platforma Obywatelska i Sojusz Lewicy Demokratycznej.
Głosowanie Sejmu:
- 272 – za
- 154 – PiS
- 56 – Samoobrona
- 32 – LPR
- 25 – PSL
- 5 – niezrzeszonych
- 187 – przeciw
- 132 – PO
- 54 – SLD
- 1 – niezrzeszony, były członek PO Krzysztof Szyga
- 1 – nieobecny, Jacek Piechota z SLD
- 0 – wstrzymało się
- większość bezwzględna niezbędna do przyjęcia wotum – 231.
[edytuj] Skład Rady Ministrów
[edytuj] W dniu zaprzysiężenia (31 października 2005)
- Kazimierz Marcinkiewicz (PiS) – prezes Rady Ministrów
- Ludwik Dorn (PiS) – minister spraw wewnętrznych i administracji
- Teresa Lubińska – minister finansów
- Grażyna Gęsicka – minister rozwoju regionalnego
- Krzysztof Jurgiel (PiS) – minister rolnictwa i rozwoju wsi
- Tomasz Lipiec – minister sportu
- Stefan Meller – minister spraw zagranicznych, przewodniczący Komitetu Integracji Europejskiej
- Krzysztof Michałkiewicz (PiS) – minister pracy i polityki społecznej
- Andrzej Mikosz – minister skarbu państwa
- Jerzy Polaczek (PiS) – minister transportu i budownictwa
- Zbigniew Religa (Partia Centrum) – minister zdrowia
- Michał Seweryński – minister edukacji i nauki
- Radosław Sikorski (PiS) – minister obrony narodowej
- Jan Szyszko (PiS) – minister środowiska
- Kazimierz Michał Ujazdowski (PiS) – minister kultury i dziedzictwa narodowego
- Zbigniew Wassermann (PiS) – minister, koordynator służb specjalnych
- Piotr Woźniak (PiS) – minister gospodarki
- Zbigniew Ziobro (PiS) – minister sprawiedliwości
[edytuj] W dniu dymisji (10 lipca 2006)
- Kazimierz Marcinkiewicz (PiS) – prezes Rady Ministrów, przewodniczący Komitetu Integracji Europejskiej
- Ludwik Dorn (PiS) – wiceprezes Rady Ministrów, minister spraw wewnętrznych i administracji
- Roman Giertych (LPR) – wiceprezes Rady Ministrów, minister edukacji narodowej
- Andrzej Lepper (Samoobrona) – wiceprezes Rady Ministrów, minister rolnictwa i rozwoju wsi
- Anna Fotyga (PiS) – minister spraw zagranicznych
- Grażyna Gęsicka – minister rozwoju regionalnego
- Wojciech Jasiński (PiS) – minister skarbu państwa
- Antoni Jaszczak (Samoobrona) – minister budownictwa
- Anna Kalata (Samoobrona) – minister pracy i polityki społecznej
- Tomasz Lipiec – minister sportu
- Jerzy Polaczek (PiS) – minister transportu
- Zbigniew Religa (Partia Centrum) – minister zdrowia
- Michał Seweryński – minister nauki i szkolnictwa wyższego
- Radosław Sikorski (PiS) – minister obrony narodowej
- Jan Szyszko (PiS) – minister środowiska
- Kazimierz Michał Ujazdowski (PiS) – minister kultury i dziedzictwa narodowego
- Zbigniew Wassermann (PiS) – minister, koordynator służb specjalnych
- Paweł Wojciechowski – minister finansów
- Piotr Woźniak (PiS) – minister gospodarki
- Zbigniew Ziobro (PiS) – minister sprawiedliwości
- Rafał Wiechecki (LPR) – minister gospodarki morskiej
[edytuj] Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
- Mariusz Błaszczak (PiS) – sekretarz stanu, szef od 31 października 2005
- Piotr Tutak (PiS) – sekretarz stanu od 31 października 2005, zastępca szefa od 8 listopada 2005
- Ryszard Schnepf – sekretarz stanu ds. zagranicznych od 31 października 2005 do 1 czerwca 2006
- Mariusz Kamiński – sekretarz stanu od 31 października 2005 do 6 lipca 2006
- Adam Lipiński (PiS) – sekretarz stanu ds. kontaktów z parlamentem od 4 listopada 2005
- Zbigniew Derdziuk – sekretarz stanu od 14 listopada 2005 do 13 lipca 2006, przewodniczący Komitetu Stałego Rady Ministrów od 17 listopada 2005 do 13 lipca 2006
- Teresa Lubińska (PiS) – sekretarz stanu ds. nowej struktury tworzenia budżetu od 7 stycznia 2006
- Leszek Jesień – sekretarz stanu ds. zagranicznych od 27 czerwca 2006
- Konrad Ciesiołkiewicz – podsekretarz stanu, rzecznik prasowy rządu od 31 października 2005 do 13 lipca 2006
- Marek Pasionek – podsekretarz stanu, zastępca ministra–członka Rady Ministrów i koordynatora służb specjalnych od 12 grudnia 2005
- Jolanta Rusiniak – sekretarz Rady Ministrów i prezes Rządowego Centrum Legislacji od 15 listopada 2005
- Jakub Skiba – dyrektor generalny Kancelarii od 1 grudnia 2005
[edytuj] Zmiany w rządzie
- 21 listopada 2005
- Powołanie:
- posła PiS Ludwika Dorna na stanowisko wiceprezesa Rady Ministrów.
- 4 stycznia 2006
- Dymisja:
- ministra skarbu państwa Andrzeja Mikosza. Pełniącym obowiązki ministra został premier Kazimierz Marcinkiewicz.
- 7 stycznia 2006
- Dymisja:
- Powołanie:
- Zyty Gilowskiej na urzędy wiceprezesa Rady Ministrów i ministra finansów.
- 15 lutego 2006
- Powołanie:
- posła PiS Wojciecha Jasińskiego na stanowisko ministra skarbu państwa.
- 5 maja 2006
- Dymisja:
- Powołanie:
- posła LPR Romana Giertycha na urzędy wiceprezesa Rady Ministrów i ministra edukacji narodowej.
- posła Samoobrony Andrzeja Leppera na urzędy wiceprezesa Rady Ministrów, ministra rolnictwa i rozwoju wsi.
- Anny Kalaty na stanowisko ministra pracy i polityki społecznej.
- posła PiS Jerzego Polaczka na stanowisko ministra transportu.
- Antoniego Jaszczaka na stanowisko ministra budownictwa.
- Michała Seweryńskiego na stanowisko ministra nauki i szkolnictwa wyższego.
- posła LPR Rafała Wiecheckiego na stanowisko ministra gospodarki morskiej.
- 9 maja 2006
- Dymisja:
- ministra spraw zagranicznych i przewodniczącego Urzędu Komitetu Integracji Europejskiej Stafana Mellera.
- Powołanie:
- Anny Fotygi na stanowisko ministra spraw zagranicznych; (od 23 listopada 2005 do 9 maja 2006 sekretarz stanu w MSZ).
- posła PiS i Premiera Kazimierza Marcinkiewicza na stanowisko przewodniczącego Komitetu Integracji Europejskiej.
- 24 czerwca 2006
- Dymisja:
- Powołanie:
- Pawła Wojciechowskiego na stanowisko ministra finansów.
[edytuj] Zobacz też
| Poprzednik drugi rząd Marka Belki |
rządy w III Rzeczypospolitej 2005-2006 |
Następca rząd Jarosława Kaczyńskiego |
|
||||||||||