Rząd Tymczasowy Republiki Francuskiej (1944-46)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gouvernement provisoire de la République française
Rząd Tymczasowy Republiki Francuskiej
Francja Vichy
III Rzesza
Wolna Francja
1944-1946 IV Republika Francuska
Flaga Rządu Tymczasowego Republiki Francuskiej
Godło Rządu Tymczasowego Republiki Francuskiej
Flaga Rządu Tymczasowego Republiki Francuskiej Godło Rządu Tymczasowego Republiki Francuskiej
Język urzędowy francuski
Stolica Paryż
Jednostka monetarna frank francuski (₣)
Data powstania 3 czerwca 1944
Data likwidacji październik 1946

Rząd Tymczasowy Republiki Francuskiej – rząd francuski utworzony pod koniec II wojny światowej, istniejący w latach 1944-1946.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia Francji
Flag of France.svg

Francuski Komitet Wyzwolenia Narodowego 3 czerwca 1944 przekształcił się w Rząd Tymczasowy Republiki Francuskiej. 6 czerwca 1944 rozpoczęło się wyzwalanie Francji. Na północy Francji została rozpoczęta Operacja Overlord, alianckie lądowanie w Normandii. 15 sierpnia 1944 na południu Francji wylądowały siły amerykańskie i francuskie (Operacja Dragoon). 19 sierpnia 1944 wybuchło francuskie powstanie w okupowanym przez Niemców Paryżu. Niemieckie dowództwo Paryża było już jednak opanowane przez defetyzm, a 24 sierpnia francuska dywizja pancerna gen. Philippe'a Leclerca wjechała do miasta. Następnego dnia przybył do Paryża Charles de Gaulle i zainstalował swój rząd. Wycofujący się Niemcy zabrali do Rzeszy Philippe'a Pétaina i Pierre'a Lavala, którzy uznali się za jeńców i nie podjęli czynności politycznych[1]. 23 października 1944 nastąpiło oficjalne uznanie Rządu Tymczasowego Republiki Francuskiej przez USA, Wielką Brytanię i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. Pétain został skazany na śmierć, jednak de Gaulle zamienił mu karę na dożywotne uwięzienie. Laval został rozstrzelany w październiku 1945[2].

W powojennej Francji, pomimo pozorów jedności, brakowało politycznej jedności. Główny wewnętrzny konflikt toczył się między centroprawicowymi zwolennikami de Gaulle'a, a siłami lewicowymi - najbardziej potężnymi byli Francs-Tireurs Partisans (FTP)[3].

W październiku 1945 odbyło się referendum, w którym większość Francuzów opowiedziała się za nadaniem parlamentowi roli Konstytuanty. Zamknęło to drogę powrotu do instytucji sprzed II wojny światowej i została utworzona IV Republika[4]. W wyborach parlamentarnych w listopadzie 1946 komuniści zdobyli 28,8% głosów, co uczyniło ich największą siłą polityczną w kraju[5]. 24 grudnia 1946 weszła w życie nowa konstytucja Francji[6].

Przypisy

  1. Jan Baszkiewicz Historia państw świata w XX wieku. Francja, wyd. 1997, s. 115-117
  2. Jan Baszkiewicz Historia państw świata w XX wieku. Francja, wyd. 1997, s. 118-119
  3. Keith Lowe Dziki kontynent. Europa po II wojnie światowej, wyd. 2013 r., s. 345-346
  4. Jan Baszkiewicz Historia państw świata w XX wieku. Francja, wyd. 1997, s. 121
  5. Keith Lowe Dziki kontynent. Europa po II wojnie światowej, wyd. 2013 r., s. 351
  6. Chris Cook, John Stevenson Leksykon historii Europy XX wieku. 1900-2004, wyd. polskie 2004, s. 376