Rzecznik Praw Dziecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Polska
Godło RP
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Polski
Portal Portal Polska

Rzecznik Praw Dziecka (RPD) – konstytucyjny jednoosobowy organ władzy państwowej ustanowiony artykułem 72 ust. 4 Konstytucji RP z 1997 roku, po raz pierwszy powołany w 2000 roku.

Rzecznik stoi na straży praw dziecka określonych w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, Konwencji o prawach dziecka i innych przepisach prawa, z poszanowaniem odpowiedzialności, praw i obowiązków rodziców. Kieruje się dobrem dziecka oraz bierze pod uwagę, że naturalnym środowiskiem jego rozwoju jest rodzina.

Biuro Rzecznika Praw Dziecka znajduje się na ul. Przemysłowej 30/32 w Warszawie.

Kadencja[edytuj | edytuj kod]

Rzecznik powoływany jest uchwałą Sejmu, która podlega zatwierdzeniu przez Senat. Kandydata może zgłosić Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Marszałek Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, co najmniej 35 posłów lub co najmniej 15 senatorów. Kadencja trwa 5 lat. Rzecznik obejmuje urząd w dniu złożenia ślubowania przed Sejmem, a kadencja wygasa w razie jego śmierci lub odwołania w wypadkach przewidzianych w ustawie. Ta sama osoba nie może być Rzecznikiem dłużej niż przez dwie kolejne kadencje.

Struktura urzędu[edytuj | edytuj kod]

Rzecznika powołuje Sejm, za zgodą Senatu, na wniosek Marszałka Sejmu, Marszałka Senatu, grupy co najmniej 35 posłów lub co najmniej 15 senatorów[1].

Statutowymi jednostkami organizacyjnymi Biura Rzecznika Praw Dziecka są:

  1. Gabinet Rzecznika Praw Dziecka. Podstawowym jego zadaniem jest merytoryczne i organizacyjne wspieranie zadań realizowanych przez Rzecznika.
  2. Zespół Spraw Rodzinnych.
  3. Zespół Spraw Społecznych.
  4. Zespół Edukacji i Wychowania.
  5. Zespół Spraw Międzynarodowych i Konstytucyjnych.
  6. Zespół Dziecięcego Telefonu Zaufania i Przyjęć Interesantów.

Pracą Biura kieruje Dyrektor Biura powoływany i odwoływany przez Rzecznika Praw Dziecka.

Rzecznicy Praw Dziecka[edytuj | edytuj kod]

  • urząd nieobsadzony od 1 stycznia 2000 (de facto od 31 stycznia 2000) do 8 czerwca 2000[2]
  • I kadencja: Marek Piechowiak od 8 czerwca 2000 do 12 października 2000
  • II kadencja: Paweł Jaros od 16 lutego 2001 do 16 lutego 2006, do 7 kwietnia 2006
  • III kadencja: Ewa Sowińska od 7 kwietnia 2006 do 30 czerwca 2008
  • urząd nieobsadzony od 1 lipca 2008 do 25 lipca 2008
  • IV kadencja: Marek Michalak od 25 lipca 2008 do 25 lipca 2013, do 27 sierpnia 2013
  • V kadencja: Marek Michalak od 27 sierpnia 2013 do 27 sierpnia 2018

Akty prawne[edytuj | edytuj kod]

Kompetencje i pozycję ustrojową Rzecznika Praw Dziecka reguluje ustawa z dnia 6 stycznia 2000 r. o Rzeczniku Praw Dziecka (Dz. U. z 2000 r. Nr 6, poz. 69, z późn. zm.), ogłoszona 31 stycznia 2000 i obowiązująca z mocą wsteczną od 1 stycznia 2000 r.

Obowiązek uchwalenia ustawy powołującej urząd do istnienia przewiduje art. 72 ust. 4 w związku z art. 236 ust. 1 Konstytucji RP.

Budżet, zatrudnienie i wynagrodzenia[edytuj | edytuj kod]

Wydatki i dochody Rzecznika Praw Dziecka są realizowane w części 14 budżetu państwa.

W 2011 wydatki RPD wyniosły 8,5 mln zł, przeciętne zatrudnienie w przeliczeniu na pełne etaty 58 osób, a średnie miesięczne wynagrodzenie brutto – 5 195 zł[3].

W ustawie budżetowej na 2012 wydatki Rzecznika Praw Dziecka zaplanowano w wysokości 9,9 mln zł[4], a w 2013 – 10,3 mln zł[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 stycznia 2000 r. o Rzeczniku Praw Dziecka
  2. 31 stycznia 2008 ogłoszono w Dzienniku Ustaw ustawę powołującą urząd z mocą wsteczną od 1 stycznia 2000
  3. Informacja o wynikach kontroli wykonania w 2011 roku budżetu państwa w części 14 - Rzecznik Praw Dziecka Najwyższa Izba Kontroli, Warszawa 2012, s. 15-17 [dostęp: 4 lipca 2012]
  4. Ustawa budżetowa na rok 2012 z dnia 2 marca 2012 r.. W: Dz. U. poz. 273 [on-line]. isap.sejm.gov.pl, 15 marca 2012. [dostęp 2013-02-09]. s. 33.
  5. Ustawa budżetowa na rok 2013 z dnia 25 stycznia 2013 r.. W: Dz. U. poz. 169 [on-line]. isap.sejm.gov.pl, 5 marca 2013. [dostęp 2013-02-09]. s. 33.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]