Rzecznik Saurona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rzecznik Saurona
Mouth of Sauron
Lata życia DE lub TE – 25 marca 3019 TE?[1]
Rasa i kultura człowiek, Czarny Númenorejczyk
Kraina Mordor
Tytuły lub przydomki komendant Barad-dûr
Polskie tłumaczenia imienia
M. i C. Frąców Usta Saurona
J. Łozińskiego Głos Saurona
M. Skibniewskiej rzecznik Saurona
Wystąpienia w literaturze i aktorzy
Literatura przedmiotu Władca Pierścieni
Władca Pierścieni Bruce Spence

Rzecznik Saurona – fikcyjna postać ze stworzonej przez J. R. R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

Był to posłaniec Saurona i komendant jego głównej twierdzy, Czarnej Wieży. Pojawia się w Powrocie Króla, trzeciej części Władcy Pierścieni.

Rzecznik Saurona[edytuj | edytuj kod]

Człowiek, Czarny Númenorejczyk, sługa Saurona. Prawdopodobnie zginął 25 marca 3019 roku Trzeciej Ery[1].

W służbie Władcy Ciemności[edytuj | edytuj kod]

Na służbę Władcy Ciemności wstąpił po jego powrocie do Śródziemia w Trzeciej Erze. Dzięki swym zdolnościom zajmował wysoką pozycję wśród podwładnych Saurona, był bowiem komendantem twierdzy Barad-dûr.

Quote-alpha.png
Zgłębiał też sztukę czarnoksięską i znał dość dobrze zamysły swego pana, w okrucieństwie zaś nie ustępował orkom[2].

Dzięki tajemnej czarnej magii mógł najprawdopodobniej wydłużać swoje życie i być może czynił tak już od Drugiej Ery[3]. Nie był on jednak upiorem, tak jak Nazgûle, lecz żywym człowiekiem. Jak większość żołnierzy Władcy Ciemności ubierał się na czarno.

Poseł do Ereboru?[edytuj | edytuj kod]

Nieznane pozostają szczegóły jego działalności przed Wojną o Pierścień. Można przypuszczać, iż był posłem wysłanym do Ereboru i Dale, gdzie w przeciągu 3017 i 3018 roku Trzeciej Ery spotkał się z królem Brandem i Dáinem Żelazną Stopą. Wówczas to trzykrotnie nawiedzał państwo krasnoludów, dopytując się o kraj hobbitów oraz obiecując Dáinowi przyjaźń Saurona i nagrodę za odnalezienie dla Władcy Ciemności pierścienia Bilba lub choćby udzielenie informacji o nim. W razie odmowy współpracy groził mu, jak i Brandowi, wojną.

Utożsamienie tego posła z Rzecznikiem Saurona jest jednak niepewne. Wiadomo jedynie, iż ów wysłannik przybył konno nocą i nikt go dokładnie nie widział, a podczas rozmowy, według relacji Glóina:

Quote-alpha.png
(...) ściszył swój dziki głos i byłby go pewnie osłodził, gdyby to było możliwe. (...) Skończył i syk dobiegł mu się z piersi jak z gniazda żmij, a wszyscy stojący w pobliżu zadrżeli[4].

Misja pod Morannonem[edytuj | edytuj kod]

Dokładnie znana jest ostatnia misja Rzecznika. Dnia 25 marca 3019 roku Sauron wysłał go jako posła na rozmowę z Gandalfem Białym i wodzami Armii Zachodu, tuż przed bitwą pod Morannonem.

Quote-alpha.png
Na czele jechał wysoki mąż, odrażającej postaci, na czarnym koniu, jeśli godzi się nazwać koniem ogromną, wstrętną bestię o straszliwym pysku, z łbem podobnym do trupiej końskiej czaszki, ziejącą płomieniem z oczodołów i nozdrzy[2].

Rzecznik Saurona zachowywał się wobec nich obelżywie i szantażował, twierdząc, że w niewoli przetrzymywany jest Frodo. By im to udowodnić, pokazał jego kolczugę, płaszcz oraz pozostawiony przez Sama miecz, rzeczy które z Wieży Cirith Ungol przyniósł Shagrat. W zamian za zwolnienie hobbita domagał się odwrotu Armii Zachodu za Anduinę i uznania zwierzchnictwa Władcy Ciemności przez ludzi z Gondoru i Rohanu. Jednak negocjacje te zakończyły się nie po myśli Rzecznika Saurona, bowiem Gandalf odrzucił jego wygórowane żądania. Dalsze losy posła nie są znane, najprawdopodobniej zginął tego samego dnia podczas bitwy.

Imię[edytuj | edytuj kod]

Nazywany był Rzecznikiem Saurona, bowiem nikt nie znał jego imienia. Nawet on sam dawno zapomniał jak brzmiało.

Ekranizacja P. Jacksona[edytuj | edytuj kod]

W ekranizacji Władcy Pierścieni, w reżyserii Petera Jacksona, w rolę Rzecznika Saurona wcielił się Bruce Spence. Scena z jego udziałem została włączona do wersji rozszerzonej filmu Powrót Króla, wydanej na DVD.

Epizod z udziałem Rzecznika Saurona jest zdecydowanie krótszy niż w powieści, a jego zakończenie jest zupełnie inne niż w książce Tolkiena. Poseł wyjeżdża samotnie z Morannonu (w książce towarzyszą mu żołnierze Saurona) naprzeciw Gandalfa i jego towarzyszy. Nosi hełm, który zasłania mu całą twarz, z wyjątkiem nieco zniekształconych ust. Zachowuje się wobec przeciwników dość bezczelnie i pokazuje im kolczugę Froda, będąc pewnym śmierci hobbita. Gdy zaczyna zwracać się do Aragorna, ten podjeżdża do niego (obaj są na koniach) i nagle, jednym zamachem Andúrila ucina mu głowę. Taka zmiana w stosunku do powieści spotkała się z krytycznymi ocenami części miłośników powieści

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Data podana za: Dodatek B Kronika Lat (Kronika Królestw Zachodnich). W: J. R. R. Tolkien: Władca Pierścieni. przeł. M. Skibniewska. T. 3: Powrót Króla. Warszawa: 2002, s. 489.
    Wedle kalendarza hobbitów z Shire’u był to dzień 25 miesiąca Rethe roku 1419. Jedynie z grubsza odpowiada on marcowi, bowiem ten kalendarz nie jest tożsamy z gregoriańskim. Dodać należy, iż hobbici daty roczne liczyli od osiedlenia się w swoim kraju (rok 1601 Trzeciej Ery).
    Według kalendarza stosowanego w innych częściach Śródziemia (tzw. Kalendarz Namiestników) miesiąc ten zwał się Súlimë. Dokładne informacje o kalendarzach Śródziemia zawarte są w Dodatku D Kalendarz Shire’u, w trzecim tomie powieści.
  2. 2,0 2,1 J. R. R. Tolkien: op.cit.. s. 205 (księga piąta, rozdział 10 Czarna Brama się otwiera).
  3. Taki pogląd wyraża w swojej Encyklopedii Śródziemia Robert Foster, R. Foster: Encyklopedia Śródziemia. Warszawa: 2003, s. 281 (hasło Usta Saurona).
  4. J. R. R. Tolkien: Władca Pierścieni. przeł. M. Skibniewska. T. 1: Drużyna Pierścienia. Warszawa: 2002, s. 320 (księga druga, rozdział 2 Narada u Elronda).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • John Ronald Reuel Tolkien: Władca Pierścieni. przeł. Maria Skibniewska. T. 3: Powrót Króla. Warszawa: Warszawskie Wydawnictwo Literackie MUZA SA, 2002. ISBN 83-7319-172-0.
  • John Ronald Reuel Tolkien: Władca Pierścieni. przeł. Maria Skibniewska. T. 1: Drużyna Pierścienia. Warszawa: Warszawskie Wydawnictwo Literackie MUZA SA, 2002. ISBN 83-7319-172-0.

---

  • Robert Foster: Encyklopedia Śródziemia. przeł. Andrzej Kowalski, Tadeusz A. Olszański, Agnieszka Sylwanowicz. Warszawa: Wydawnictwo Amber, 2003. ISBN 83-241-0200-0.
  • Fran Walsh, Philippa Boyens, Peter Jackson: The Lord of the Rings: The Return of the King. Screenplay based on the novels by J.R.R Tolkien. 2003.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]