Rzut za trzy punkty
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Teoria rzutu za 3 punkty
Szara strzałka wyznacza kierunek ataku. Zielone pole wyznacza miejsce, gdzie rzuty warte są 2 punkty, a brązowe - 3 punkty.
Rzuty za trzy punkty – rodzaj rzutu w koszykówce. Wykonuje się je zza linii rzutów za trzy punkty, która w Europie jest ulokowana na 6,75 metrów od środka kosza (przed 2010 rokiem - 6,25 metra)[1], a w NBA na 7,24 metrów[2].
Na stałe wprowadzony w 1961 roku w Stanach Zjednoczonych (liga ABL). W ABA od 1967, w NBA od 1979, a w przepisach FIBA od 1984.
Gdy rzut za 3 punkty jest wykonywany, sędzia na boisku podnosi jedną rękę i pokazuje trzy palce. Jeżeli jest celny, to sędzia podnosi drugą rękę i również pokazuje po trzy palce, trzymając obie ręce w górze.
W wypadku faulu przy tym rzucie, zawodnik sfaulowany wykonuje rzuty wolne, w ilości:
- jeden - jeśli rzut przy faulu był celny
- trzy - jeśli rzut przy faulu był niecelny.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Official Basketball Rules 2010. FIBA. [dostęp 19 października 2010].
- ↑ Rule No. 1---Court Dimensions--Equipment. W: NBA Official Rules [on-line]. [dostęp 19 października 2010].
