Sébastien Lareau

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sébastien Lareau
Państwo  Kanada
Miejsce zamieszkania Mont-Royal
Data i miejsce urodzenia 27 kwietnia 1973
Montreal
Wzrost 183 cm
Masa ciała 79 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1991
Zakończenie kariery 2001
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 76 (17 kwietnia 1995)
Australian Open 3R (1998)
Roland Garros 2R (1997)
Wimbledon 2R (1993, 1998-2000)
US Open 2R (1995, 1998, 1999)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 17
Najwyżej w rankingu 4 (11 września 1999)
Australian Open F (1996, 1997)
Roland Garros QF (2000)
Wimbledon SF (1998)
US Open W (1999)
Olympic rings with white rims.svg
Tenis
Gold medal with cup.svg złoto
Sydney 2000 debel

Sébastien Lareau (ur. 27 kwietnia 1973 w Montrealu) – kanadyjski tenisista, zwycięzca wielkoszlemowego US Open z 1999 roku, Tennis Masters Cup oraz igrzysk olimpijskich w Sydney w grze podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa.

Po udanej karierze juniorskiej - w 1990 roku w parze z rodakiem Sébastienem Leblancem triumfował w grze podwójnej juniorów na French Open i Wimbledonie (pierwsze kanadyjskie tytuły wielkoszlemowe) – w roku 1991 roku został tenisistą zawodowym. Jako singlista najwyższą pozycję rankingową zanotował w kwietniu 1995 roku – nr 76. Wygrał kilka turniejów rangi ATP Challenger Tour. Większe sukcesy odnosił jako deblista.

Wygrał w karierze 17 turniejów kategorii ATP World Tour w deblu, w dalszych 15 osiągnął finały; w listopadzie 1999 roku zajmował pozycję nr 4. w rankingu deblistów. Najlepszym sezonem w karierze Lareau był rok 1999, kiedy wraz z Alexem O'Brienem wygrali wielkoszlemowy US Open[1], Tennis Masters Cup deblistów oraz kolejne pięć turniejów; rok później wygrał złoty medal igrzysk olimpijskich W Sydney, pokonując w finale wraz z Nestorem, Todda Woodbridge'a i Marka Woodforde'a[2]. Ponadto w 1996 roku był w finale deblowego Tennis Masters Cup oraz Australian Open, w 1997 roku ponownie dotarł do finału Australian Open.

Wielokrotnie reprezentował Kanadę w Pucharze Davisa (także w grze pojedynczej). W 2001 roku zakończył karierę sportową.

Statystyki turniejowe[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Tennis Masters Cup
ATP Masters Series
Igrzyska olimpijskie
ATP International Series Gold
ATP International Series

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (17)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 1995 Korea Południowa Seul Twarda Stany Zjednoczone Jeff Tarango Australia Joshua Eagle
Australia Andrew Florent
6:3, 6:2
2. 1995 Chińska Republika Ludowa Pekin Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Tommy Ho Belgia Dick Norman
Holandia Fernon Wibier
7:6, 7:6
3. 1996 Niemcy Stuttgart Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Alex O'Brien Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
3:6, 6:4, 6:3
4. 1997 Stany Zjednoczone Filadelfia Twarda (hala) Stany Zjednoczone Alex O'Brien Republika Południowej Afryki Ellis Ferreira
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
6:3, 6:3
5. 1997 Stany Zjednoczone Los Angeles Twarda Stany Zjednoczone Alex O'Brien Indie Mahesh Bhupathi
Stany Zjednoczone Rick Leach
7:6, 6:4
6. 1998 Japonia Tokio Twarda Kanada Daniel Nestor Francja Olivier Delaître
Włochy Stefano Pescosolido
6:4, 3:6, 6:4
7. 1998 Niemcy Stuttgart Twarda (hala) Stany Zjednoczone Alex O'Brien Indie Mahesh Bhupathi
Indie Leander Paes
6:3, 3:6, 7:5
8. 1999 Australia Sydney Twarda Kanada Daniel Nestor Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
Holandia Paul Haarhuis
6:3, 6:4
9. 1999 Wielka Brytania Londyn (Queen's) Trawiasta Stany Zjednoczone Alex O'Brien Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
6:3, 7:6
10. 1999 Stany Zjednoczone Waszyngton Twarda Stany Zjednoczone Justin Gimelstob Republika Południowej Afryki David Adams
Republika Południowej Afryki John-Laffnie de Jager
7:5, 6:7(2), 6:3
11. 1999 Stany Zjednoczone US Open Twarda Stany Zjednoczone Alex O'Brien Indie Mahesh Bhupathi
Indie Leander Paes
7:6(7), 6:4
12. 1999 Chińska Republika Ludowa Szanghaj Twarda Kanada Daniel Nestor Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
7:5, 6:3
13. 1999 Francja Paryż Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Alex O'Brien Holandia Paul Haarhuis
Stany Zjednoczone Jared Palmer
7:6, 7:5
14. 1999 Stany Zjednoczone Hartford Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Alex O'Brien Indie Mahesh Bhupathi
Indie Leander Paes
6:3, 6:2, 6:2
15. 2000 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Stany Zjednoczone Justin Gimelstob Stany Zjednoczone Jim Grabb
Stany Zjednoczone Richey Reneberg
6:2, 6:3
16. 2000 Kanada Toronto Twarda Kanada Daniel Nestor Australia Joshua Eagle
Australia Andrew Florent
6:3, 7:6
17. 2000 Australia Sydney Twarda Kanada Daniel Nestor Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
5:7, 6:3, 6:4, 7:6

Finalista (15)[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Alex O'Brien, Sébastien Lareau wins first Slam title (ang.). usatoday.com. [dostęp 11 września 1999].
  2. Canadians win men's doubles (ang.). sportsillustrated.cnn.com. [dostęp 12 października 2000].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]