Sébastien Lareau
| Sébastien Lareau | |
| Państwo |  Kanada |
| Miejsce zamieszkania | Mont-Royal |
| Data i miejsce urodzenia | 27 kwietnia 1973 Montreal |
| Wzrost | 183 cm |
| Masa ciała | 79 kg |
| Gra | praworęczna |
| Status profesjonalny | 1991 |
| Zakończenie kariery | 2001 |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 0 |
| Najwyżej w rankingu | 76 (17 kwietnia 1995) |
| Australian Open | 3R (1998) |
| Roland Garros | 2R (1997) |
| Wimbledon | 2R (1993, 1998-2000) |
| US Open | 2R (1995, 1998, 1999) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 17 |
| Najwyżej w rankingu | 4 (11 września 1999) |
| Australian Open | F (1996, 1997) |
| Roland Garros | QF (2000) |
| Wimbledon | SF (1998) |
| US Open | W (1999) |
 |
||
| Tenis | ||
 złoto |
Sydney 2000 | debel |
Sébastien Lareau (ur. 27 kwietnia 1973 w Montrealu) – kanadyjski tenisista, zwycięzca wielkoszlemowego US Open z 1999 roku, Tennis Masters Cup oraz igrzysk olimpijskich w Sydney w grze podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa.
Po udanej karierze juniorskiej - w 1990 roku w parze z rodakiem Sébastienem LeBlancem triumfował w grze podwójnej juniorów na French Open i Wimbledonie (pierwsze kanadyjskie tytuły wielkoszlemowe) - w roku 1991 roku został tenisistą zawodowym. Jako singlista najwyższą pozycję rankingową zanotował w kwietniu 1995 roku - nr 76. Wygrał kilka turniejów rangi ATP Challenger Tour. Większe sukcesy odnosił jako deblista.
Wygrał w karierze 17 turniejów kategorii ATP World Tour w deblu, w dalszych 15 osiągnął finały; w listopadzie 1999 roku zajmował pozycję nr 4. w rankingu deblistów. Najlepszym sezonem w karierze Lareau był rok 1999, kiedy wraz z Alexem O'Brienem wygrali wielkoszlemowy US Open[1], Tennis Masters Cup deblistów oraz kolejne pięć turniejów; rok później wygrał złoty medal igrzysk olimpijskich W Sydney, pokonując w finale wraz z Nestorem, Todda Woodbridge'a i Marka Woodforde'a[2]. Ponadto w 1996 roku był w finale deblowego Tennis Masters Cup oraz Australian Open, w 1997 roku ponownie dotarł do finału Australian Open.
Wielokrotnie reprezentował Kanadę w Pucharze Davisa (także w grze pojedynczej). W 2001 zakończył karierę sportową.
Spis treści |
Statystyki turniejowe [edytuj]
| Legenda |
| Wielki Szlem |
| Tennis Masters Cup |
| ATP Masters Series |
| Igrzyska olimpijskie |
| ATP International Series Gold |
| ATP International Series |
Gra podwójna [edytuj]
Zwycięzca (17) [edytuj]
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 1995 |  Seul |
Twarda |  Jeff Tarango |
 Joshua Eagle Andrew Florent |
6:3, 6:2 |
| 2. | 1995 |  Pekin |
Dywanowa (hala) | Tommy Ho |
 Dick Norman Fernon Wibier |
7:6, 7:6 |
| 3. | 1996 |  Stuttgart |
Dywanowa (hala) | Alex O'Brien |
Jacco Eltingh Paul Haarhuis |
3:6, 6:4, 6:3 |
| 4. | 1997 | Filadelfia |
Twarda (hala) | Alex O'Brien |
 Ellis Ferreira Patrick Galbraith |
6:3, 6:3 |
| 5. | 1997 | Los Angeles |
Twarda | Alex O'Brien |
 Mahesh Bhupathi Rick Leach |
7:6, 6:4 |
| 6. | 1998 |  Tokio |
Twarda | Daniel Nestor |
 Olivier Delaître Stefano Pescosolido |
6:4, 3:6, 6:4 |
| 7. | 1998 | Stuttgart |
Twarda (hala) | Alex O'Brien |
Mahesh Bhupathi Leander Paes |
6:3, 3:6, 7:5 |
| 8. | 1999 | Sydney |
Twarda | Daniel Nestor |
Patrick Galbraith Paul Haarhuis |
6:3, 6:4 |
| 9. | 1999 |  Londyn (Queen's) |
Trawiasta | Alex O'Brien |
Todd Woodbridge Mark Woodforde |
6:3, 7:6 |
| 10. | 1999 | Waszyngton |
Twarda | Justin Gimelstob |
David Adams John-Laffnie de Jager |
7:5, 6:7(2), 6:3 |
| 11. | 1999 | US Open |
Twarda | Alex O'Brien |
Mahesh Bhupathi Leander Paes |
7:6(7), 6:4 |
| 12. | 1999 | Szanghaj |
Twarda | Daniel Nestor |
Todd Woodbridge Mark Woodforde |
7:5, 6:3 |
| 13. | 1999 | Paryż |
Dywanowa (hala) | Alex O'Brien |
Paul Haarhuis Jared Palmer |
7:6, 7:5 |
| 14. | 1999 | Hartford |
Dywanowa (hala) | Alex O'Brien |
Mahesh Bhupathi Leander Paes |
6:3, 6:2, 6:2 |
| 15. | 2000 | Memphis |
Twarda (hala) | Justin Gimelstob |
Jim Grabb Richey Reneberg |
6:2, 6:3 |
| 16. | 2000 | Toronto |
Twarda | Daniel Nestor |
Joshua Eagle Andrew Florent |
6:3, 7:6 |
| 17. | 2000 | Sydney |
Twarda | Daniel Nestor |
Todd Woodbridge Mark Woodforde |
5:7, 6:3, 6:4, 7:6 |
Finalista (15) [edytuj]
- 1994 Tokio (z Patrickiem McEnroem), Seul (z Kentem Kinnearem), Antwerpia (z Hendrikiem Janem Davidsem)
- 1996 Australian Open, Londyn (Queen's), Tennis Masters Cup (wszystkie z Alexem O'Brienem)
- 1997 Australian Open, Montreal, New Haven (wszystkie z Alexem O'Brienem)
- 1998 Nottingham (z Danielem Nestorem), New Haven (z Alexem O'Brienem)
- 1999 Memphis (z Alexem O'Brienem)
- 2000 Kopenhaga (z Jonasem Björkmanem), Orlando (z Justinem Gimelstobem)
- 2001 Indianapolis (z Maheshem Bhupathim)
Przypisy
- ↑ Alex O'Brien, Sébastien Lareau wins first Slam title (ang.). usatoday.com. [dostęp 11 września 1999].
- ↑ Canadians win men's doubles (ang.). sportsillustrated.cnn.com. [dostęp 12 października 2000].
Bibliografia [edytuj]
- Sylwetka na stronie ATP (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 21 grudnia 2011].
- Sylwetka na stronie ITF (ang.). itftennis.com. [dostęp 21 grudnia 2011].
- Sylwetka na stronie Pucharu Davisa (ang.). daviscup.com. [dostęp 21 grudnia 2011].
