Sól potasowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sól potasowa

Sól potasowa, sylwinitskała osadowa, chemiczna, powstała podczas ewaporacji z mórz i słonych jezior. Głównym składnikiem jest chlorek potasu, KCl.

Strącanie się soli następuje, gdy parowanie przewyższa dopływ wody słodkiej do odciętych zatok lub mórz otoczonych pustynnymi lądami. W ten sposób tworzą się osady soli kamiennej, soli glauberskiej, soli potasowych, soli magnezowych, gipsu.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Sól potasowa składa się przede wszystkim z sylwinu i halitu, także z polihalitu, anhydrytu, gipsu, kizerytu, kainitu, karnalitu, epsomitu i minerałów ilastych. Jest podobna pod względem najważniejszych cech do soli kamiennej:

  • jest miękka, plastyczna i łatwo rozpuszcza się w wodzie,
  • ma drobno- lub średnioziarnistą strukturę
  • ma masywną, przeważnie warstwowaną teksturę
  • różni się:
    • smakiem (przeważnie gorzki),
    • nieco większą twardością
    • barwą: biała, szara, żółtawa, czerwonawa, niebieskawa, szarozielona, zielono - czerwonawa

W formie granulowanej używana jest jako potasowy nawóz mineralny dla roślin mało wrażliwych na chlorki[1].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Największe złoża na świecie znajdują się w:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Sól potasowa. Z.Ch."POLICE". [dostęp 2011-06-15].