Sążeń
Sążeń – niemetryczna, antropometryczna jednostka długości. Miara miała długość rozpostartych ramion dorosłego mężczyzny[1].
Pochodną sążnia jest sąg – jako sześcienna miara drewna[1].
W Polsce sążeń (lub inaczej siąg[potrzebne źródło]) zmieniał się na przestrzeni wieków, oscylując w granicach 2 metrów:
- sążeń staropolski – 1,786 m (według konstytucji 1764)[1],
- sążeń nowopolski – 1,728 m = 3 łokcie = 6 stóp = 72 cale = 864 linie (obowiązywał w Królestwie Polskim 1819-1848)[1],
w zaborze rosyjskim wprowadzono w 1849 roku:
W Wielkiej Brytanii sążeń (ang. fathom, symbol fm) używany był do określania głębokości morza na brytyjskich mapach nawigacyjnych[1]:
Na Litwie sążeń litewski wynosił 1,940 m[1].
We Francji sążeń francuski (toise, wym. tuaz) wynosił 1,949 m[2].
W starożytnej Grecji odpowiednikiem sążnia była orgyia (ὀργυιά) równa 6 stóp. W zależności od długości stopy stanowiło to od 1,764 (dla stopy attyckiej) do 2,1 m (dla stopy pergamońskiej).
