Sążeń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sążeń – niemetryczna, antropometryczna jednostka długości. Miara miała długość rozpostartych ramion dorosłego mężczyzny[1].

Pochodną sążnia jest sąg – jako sześcienna miara drewna[1].

W Polsce sążeń (lub inaczej siąg[potrzebne źródło]) zmieniał się na przestrzeni wieków, oscylując w granicach 2 metrów:

w zaborze rosyjskim wprowadzono w 1849 roku:

w zaborze austriackim 1 sążeń (niem. klaster) był równy 1,8965 m (kwadrat o boku 40 sążni stanowił 1 morgę).

W Wielkiej Brytanii sążeń (ang. fathom, symbol fm) używany był do określania głębokości morza na brytyjskich mapach nawigacyjnych[1]:

1 fm = 6 ft = 1,8288 m[1].

Na Litwie sążeń litewski wynosił 1,940 m[1].

We Francji sążeń francuski (toise, wym. tuaz) wynosił 1,949 m[2].

W starożytnej Grecji odpowiednikiem sążnia była orgyia (ὀργυιά) równa 6 stóp. W zależności od długości stopy stanowiło to od 1,764 (dla stopy attyckiej) do 2,1 m (dla stopy pergamońskiej).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Wielka Encyklopedia Powszechna PWN. T. 10: Robi-Step. Warszawa: PWN, 1967, s. 381.
  2. Słownik Larousse'a: Toise