Sąd Apelacyjny w Rzeszowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Budynek Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie

Sąd Apelacyjny - organ wymiaru sprawiedliwości powołany do rozstrzygania spraw w II instancji mieszczący się w Rzeszowie przy alei Piłsudskiego 28. [1]

Status prawny[edytuj | edytuj kod]

Sąd apelacyjny jest państwową jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej. Wszystko zaczęło się od uchwalonej przez Sejm w 1990 roku Ustawy z dnia 13 lipca o powołaniu sądów apelacyjnych oraz o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, Kodeks postępowania cywilnego, Kodeks postępowania karnego, o Sądzie Najwyższym, o Naczelnym Sądzie Administracyjnym i o Krajowej Radzie Sądownictwa (Dz. U. Nr 53, poz. 306), której art. 1 ust. 1 brzmi:
"Powołuje się sądy apelacyjne jako sądy powszechne".
Wojewoda rzeszowski doskonale rozumiał jakie znaczenie dla miasta i regionu ma lokalizacja takiej placówki w mieście, stąd też przekazał na potrzeby sądu jeden z dwóch najbardziej reprezentacyjnych budynków urzędowych miasta - byłej siedziby KW PZPR w Rzeszowie. Budynek był co prawda w nie najlepszym stanie technicznym ale jego lokalizacja oraz wielkość dobrze odpowiadały potrzebom przyszłego sądu. Zasady finansowania i rozliczania odbywają się według zasad określonych dla jednostek budżetowych oraz szczegółowych zasad prowadzenia gospodarki finansowej i działalności inwestycyjnej sądów powszechnych zawartych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości.

Historia Sądu[edytuj | edytuj kod]

W latach zaboru austriackiego obszar obecnego województwa podkarpackiego podzielony był między dwa okręgi apelacyjne: w Krakowie i we Lwowie. Władze II Rzeczypospolitej podział ten utrzymały. Do obszaru apelacji krakowskiej należały wówczas okręgi sądów w Rzeszowie i Jaśle, zaś do obszaru apelacji Lwowskiej okręgi sądów w Przemyślu i Sanoku. W dniu 13 listopada 1944 roku, ówczesny kierownik resortu sprawiedliwości w PKWN, ustanowił Rzeszów jako tymczasową siedzibę Sądu Apelacyjnego w Krakowie. Decyzja taka była rozwiązaniem tymczasowym, ale już od momentu jej podjęcia widoczna stała się rywalizacja między Rzeszowem i Krakowem o ostateczne umiejscowienie siedziby sądu apelacyjnego. Konsekwencją tej rywalizacji było oficjalne posługiwanie się dwoma nazwami na określenie powstałego sądu apelacyjnego. W ówczesnych dokumentach sąd ten określany jest raz jako Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, innym razem zaś jako Sąd Apelacyjny w Krakowie z tymczasową siedzibą w Rzeszowie.

W dniu 3 marca 1945 roku, spór został zakończony decyzją ministra sprawiedliwości Rządu Tymczasowego znoszącą tymczasową siedzibę w Rzeszowie i powołującą Sąd Apelacyjny w Krakowie. Stan taki utrzymał się jedynie do dnia 29 marca 1945 roku. Ten sam minister zadecydował wówczas o wyłączeniu okręgów sądowych Jasła (z siedzibą w Krośnie), Przemyśla i Rzeszowa z obszaru apelacji krakowskiej i dla tych okręgów, w dniu 1 maja 1945 roku, utworzył Sąd Apelacyjny w Rzeszowie. Władze Krakowa konsekwentnie dążyły do likwidacji bądź chociażby tylko zmniejszenia rangi nowo powstałego województwa rzeszowskiego. Działania te zaowocowały likwidacją Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie i przejęciem jego dotychczasowego obszaru właściwości przez Sąd Apelacyjny w Krakowie z dniem 1 stycznia 1946 roku.

1 lipca 1949 roku, na mocy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 15 czerwca 1949 roku, powstało osiem sądów apelacyjnych, w tym ponownie Sąd Apelacyjny w Rzeszowie. Sąd ten obejmował swoją jurysdykcją obszar Sądu Okręgowego w Jaśle (z tymczasową siedzibą w Krośnie), Przemyślu i Rzeszowie. Ten ostatni okręg został jednocześnie powiększony o obszar sądów grodzkich w Dębicy, Mielcu i Ropczycach, należących poprzednio do obszaru właściwości Sądu Okręgowego w Tarnowie. Już jednak w dniu 1 stycznia 1951 roku, w oparciu o ustawę Sejmu z 20 lipca 1950 roku, zmieniona została struktura organizacyjna sądownictwa i sądy apelacyjne w Polsce przestały istnieć.

13 sierpnia 1990 roku minister Aleksander Bentkowski podpisał rozporządzenie, mocą którego powołano 7 sądów apelacyjnych: w Warszawie, Białymstoku, Gdańsku, Lublinie, Łodzi, Poznaniu i Rzeszowie. W celu przygotowania odpowiedniej siedziby nowego sądu oraz jego organizacji Minister Sprawiedliwości powołał pełnomocnika w osobie sędziego Cezarego Petruszewicza. Równolegle do prac adaptacyjnych w przyszłej siedzibie Sądu trwało zgłaszanie kandydatów spośród podkarpackiego środowiska prawniczego, na stanowiska sędziów sądu apelacyjnego. Krajowa Rada Sądownictwa przedstawiła Prezydentowi RP 15 osób wytypowanych przez Ministra Sprawiedliwości i Zgromadzenia Ogólne sądów wojewódzkich, z wnioskiem o powołanie ich na stanowiska sędziów Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie.

Władze Sądu[edytuj | edytuj kod]

Prezes Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie[2]

  • Sędzia Sądu Apelacyjnego Zbigniew Śnigórski

Sekretariat Prezesa:

  • tel. +48 17 858 02 03, fax: +48 17 858 02 05
  • e-mail: administracja@rzeszow.sa.gov.pl

Wiceprezes Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie

  • Sędzia Sądu Apelacyjnego Irena Mazurek

Dyrektor Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie

  • mgr Elżbieta Pępiak

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]