Sąd Najwyższy (Indie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Siedziba Sądu Najwyższego
Herb Sądu Najwyższego

Sąd Najwyższy – naczelny organ władzy sądowniczej w Indiach. Siedziba sądu znajduje się w New Delhi.

Ustrój i kompetencje Sądu Najwyższego określa część V rozdział IV Konstytucji Indii. Zgodnie z nią, Sąd Najwyższy jest strażnikiem konstytucji, pełni funkcje sądu federalnego i najwyższego sądu apelacyjnego[1].

Sąd składał się początkowo z przewodniczącego i siedmiu sędziów. Liczba ta została następnie poszerzona i obecnie na Sąd Najwyższy składa się z przewodniczącego i dwudziestu pięciu sędziów. Aby zostać sędzią Sądu Najwyższego należy posiadać indyjskie obywatelstwo oraz być sędzią sądu stanowego przez co najmniej 5 lat, adwokatem sądu stanowego przez co najmniej 10 lat, lub być wybitnym prawnikiem (decyduje opinia prezydenta). Sędziowie mianowani są przez prezydenta. W wieku 65 lat przechodzą na emeryturę[2].

Indyjski Sąd Najwyższy jest kompetentny do rozstrzygania sporów między rządem a poszczególnymi stanami, a także w większości sporów pomiędzy samymi stanami. Jako sąd odwoławczy Sąd Najwyższy rozpatruje sprawy karne i cywilne, jeżeli występuje w nich istotne zagadnienie prawne dotyczące interpretacji konstytucji[2].

Przypisy

  1. Art. 131–134 Konstytucji Indii.
  2. 2,0 2,1 Robert L. Maddex: Constitutions of the World. Washington D.C.: CQ Press, 2008, s. 208. ISBN 978-087289-556-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]