Sępnik czarny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sępnik czarny
Coragyps atratus[1]
(Bechstein, 1793)
Sępnik czarny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd szponiaste
Rodzina kondorowate
Rodzaj Coragyps[2]
Geoffroy Saint-Hilaire, 1853
Gatunek sępnik czarny
Synonimy
  • Vultur atratus Bechstein, 1793[3]
Podgatunki
  • C. atratus atratus
  • C. atratus brasiliensis
  • C. atratus foetens
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sępnik czarny, urubu czarny (Coragyps atratus) – gatunek dużego ptaka padlinożerny z rodziny kondorowatych (Cathartidae), jedyny przedstawiciel rodzaju Coragyps. Zamieszkuje w trzech podgatunkach na terenie obu Ameryk: w południowych stanach USA i północnym Meksyku oraz w centralnej, północno-wschodniej oraz zachodniej części Ameryki Południowej. Z reguły osiadły.

Cechy gatunku 
Najmniejszy z kondorów. Upierzenie całego ciała czarne. Skrzydła szerokie, ogon krótki. Nieopierzona, łupkowoszara głowa.

Pomimo tego, że większość sępów ma słabe powonienie i poszukuje pożywienie wzrokiem to sępnik ma tak dobry węch, że w Ameryce wykorzystuje się go do wykrywania nieszczelności rurociągów. Stoddart w 1980 roku opisał przypadki, gdzie stada urubu czarnego koncentrowały się wokół miejsca wydobywania się gazu z zawartością silnie pachnącego zgnilizną merkaptanu [5].

Wymiary średnie 
długość ciała ok. 68 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 150 cm
Biotop 
Zamieszkuje w dużych stadach różne środowiska – od leśnego i otwartego po tereny zurbanizowane.
Gniazdo 
Gnieździ się we wnękach skalnych, spróchniałych pniach starych drzew, załomach murów lub na ziemi pod osłoną krzewów.
Jaja 
Samica składa 2 – 3 jaja.
Wysiadywanie 
Jaja wysiadywane są przez okres 38 – 45 dni przez obydwoje rodziców. Młode pozostają pod bezpośrednią opieką rodziców przez 90 dni, a następnie towarzyszą im wiele lat w poszukiwaniu pokarmu.
Pożywienie 
Najczęściej odżywia się padliną, ale nie gardzi również drobnymi kręgowcami i owadami. Często żeruje w dużych grupach na wysypiskach śmieci.
Ochrona 
Mimo braku naturalnych wrogów, w wielu regionach stał się rzadki głównie ze względu na brak odpowiednich miejsc gniazdowania. W Kanadzie, Meksyku i Stanach Zjednoczonych jest objęty ochroną gatunkową.

Przypisy

  1. Coragyps atratus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Coragyps. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 29 grudnia 2010]
  3. American Black Vulture (Coragyps atratus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 29 grudnia 2010].
  4. Coragyps atratus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  5. Henryk Szarski: Historia zwierząt kręgowych. Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998.