Sępnik różowogłowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sępnik różowogłowy
Cathartes aura[1]
(Linnaeus, 1758)
Sępnik różowogłowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd szponiaste
Rodzina kondorowate
Rodzaj Cathartes
Gatunek sępnik różowogłowy
Synonimy
  • Vultur aura Linnaeus, 1758[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Pora występowania

     Odwiedza latem

     Przebywa stale

Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sępnik różowogłowy, urubu różowogłowy (Cathartes aura) – gatunek dużego ptaka z rodziny kondorowatych (Cathartidae). Występuje w obu Amerykach. Dzięki większej sile nośnej skrzydeł niż u sępnika czarnego może żyć na obszarach chłodniejszych, gdzie prądy powietrza są słabsze. Podczas krążenia w powietrzu trzyma skrzydła w kształcie litery V.

Podgatunki: Wyróżniono cztery podgatunki C. aura[2]:

  • sępnik różowogłowy (Cathartes aura aura) Linnaeus, 1758
  • sępnik czerwonogłowy (Cathartes aura jota) (Molina, 1782)
  • Cathartes aura septentrionalis Wied, 1839
  • cathartes aura ruficollis Spix, 1824

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Wyglądlotki I oraz II rzędu srebrnoszare, pozostałe pióra czarnobrązowe. Ogon długi, nogi pomarańczowe. Głowa mała i naga; u dorosłych skóra czerwona, u młodych szara.

Rozmiary

  • długość ciała: Długość ciała 65-80 cm[4]
  • rozpiętość skrzydeł 175 cm[4]

Zasięg, środowisko – od środkowej Ameryki Północnej do południowej części Ameryki Południowej.

Rozmnażanie - pisklęta wykluwają się po ok. 40 dniach, najczęściej po dwie sztuki. Gniazdo na drzewie lub półce skalnej.

Pokarm - głównie padlina, odpadki ze śmietnisk.

Przypisy

  1. Cathartes aura w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Turkey Vulture (Cathartes aura) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 29 grudnia 2010].
  3. Cathartes aura. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. 4,0 4,1 E. Keller, prof. dr. J. H. Reichholf, G. Steinbach i inni: Leksykon zwierząt: Ptaki. Cz. 1. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 146. ISBN 83-7227-891-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrew Gosler: Atlas Ptaków Świata. Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.