Sępnik różowogłowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sępnik różowogłowy
Cathartes aura[1]
(Linnaeus, 1758)
Sępnik różowogłowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada neognatyczne
Rząd szponiaste
Rodzina kondorowate
Rodzaj Cathartes
Gatunek sępnik różowogłowy
Synonimy
  • Vultur aura Linnaeus, 1758[2]
Podgatunki
  • C. a. meridionalis Swann, 1921
  • C. a. septentrionalis zu Wied-Neuwied, 1839
  • C. a. aura (Linnaeus, 1758)
  • C. a. ruficollis von Spix, 1824
  • C. a. jota (Molina, 1782)
  • C. a. falklandicus (Sharpe, 1873)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Pora występowania

     Odwiedza latem

     Przebywa stale

Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sępnik różowogłowy, urubu różowogłowy[4] (Cathartes aura) – gatunek dużego ptaka z rodziny kondorowatych (Cathartidae). Występuje w obu Amerykach. Dzięki większej sile nośnej skrzydeł niż u sępnika czarnego może żyć na obszarach chłodniejszych, gdzie prądy powietrza są słabsze. Podczas krążenia w powietrzu trzyma skrzydła w kształcie litery V.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy opisany przez Linneusza w 1758 roku pod nazwą Vultur aura[5]. Jako lokalizację holotypu autor wskazał Veracruz w Meksyku[5]. Wyróżniono sześć podgatunków C. aura[6][a].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

C. aura zamieszkuje w zależności od podgatunku[6]:

  • C. aura meridionalis – zachodnia Ameryka Północna.
  • C. aura septentrionalis – wschodnia Ameryka Północna
  • C. aura aurasępnik różowogłowy – południowo-zachodnie USA (południowa Kalifornia do południowego Teksasu) do północnej Kostaryki, Wielkie Antyle.
  • C. aura ruficollis – południowa Kostaryka i Panama do północnej Argentyny i wschodniej Brazylii.
  • C. aura jotasępnik czerwonogłowyAndy przez Kolumbię do południowej Argentyny
  • C. aura falklandicus – wybrzeża Pacyfiku przez Ekwador do południowego Chile, Falklandy.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 62-81 cm, masa ciała 850-2000 g, rozpiętość skrzydeł 160-182 cm[7][8]. Lotki I oraz II rzędu srebrnoszare, pozostałe pióra czarnobrązowe. Ogon długi, nogi pomarańczowe. Głowa mała i naga; u dorosłych skóra czerwona, u młodych szara.

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Zamieszkuje różnorodne środowiska od całkowitej pustyni, poprzez łąki, sawanny i zagajniki sosnowe, do gęstego lasu tropikalnego oraz umiarkowanego w Ameryce Północnej[7]. Żywi się głównie padliną średniej wielkości ssaków[7].

Gniazda buduje w płytkich jaskiniach, na ziemi w gęstych zaroślach lub w pustych pniach i kłodach[7]. Samica składa dwa jaja, które wysiaduje przez okres 38-41 dni[7]. Młode pierzą się po 70-80 dniach lub dłużej[7].

Uwagi

  1. Zobacz w infoboksie

Przypisy

  1. Cathartes aura w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Turkey Vulture (Cathartes aura) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 29 grudnia 2010].
  3. Cathartes aura. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. Denis Lapage: Sępnik różowogłowy (Cathartes aura) (Linnaeus, 1758). Avibase. [dostęp 2014-09-29].
  5. 5,0 5,1 C. Linneaus: Systema Naturae per regna tria naturæ, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis, Tomus I. Editio decima, reformata. Holmiæ: impensis direct.. Holmiae : Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 86-87. (łac.)
  6. 6,0 6,1 Frank Gill, David Donsker (red.): Family Cathartidae (ang.). IOC World Bird List: Version 4.3. [dostęp 2014-09-29].
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 D. Houston, G. M. Kirwan, D. A. Christie: Turkey Vulture (Cathartes aura). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2014-09-29]. (ang.)
  8. E. Keller, prof. dr. J. H. Reichholf, G. Steinbach i inni: Leksykon zwierząt: Ptaki. Cz. 1. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 146. ISBN 83-7227-891-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrew Gosler: Atlas Ptaków Świata. Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.