Słodnik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Słodnik
Entomyzon cyanotis[1]
Latham, 1802
Słodnik zjadający robaczka
Słodnik zjadający robaczka
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina miodojady
Rodzaj Entomyzon[2]
Swainson, 1825
Gatunek słodnik
Synonimy
  • Gracula cyanotis Latham, 1801[3]
Podgatunki
  • E. c. albipennis (Gould, 1841)
  • E. c. apsleyi (Mathews, 1912)
  • E. c. cyanotis (Oort, 1909)
  • E. c. harterti (Robinson & Laverock, 1900)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Blue-Faced Honeyeater Ground.JPG

Słodnik (Entomyzon cyanotis) – gatunek średniego ptaka z rodziny miodojadów (Meliphagidae); jedyny przedstawiciel rodzaju Entomyzon[5]. Występuje w południowej części Papui-Nowej Gwinei oraz południowej i wschodniej Australii. Nie jest zagrożony.

Wygląd
Brak dymorfizmu płciowego. Ma średni, dość cienki, szary dziób z ciemnym zakończeniem. Wierzch głowy, kark, kantarek oraz obszar od gardła do piersi jest czarny (dobrze to widać na zdjęciu nr 4). Od wierzchu głowy kark oddziela biały pasek. Kończy się on na turkuskowej plamie łysej skóry wokół oka. U młodych ten obszar jest żółty. Pomiędzy tą plamą a gardłem jest biało, tak ja i pod karkiem i na brzuchu. Ogon ma barwę oliwkową, jak i skrzydło z czarnymi lotkami.
Wymiary
  • długość ciała: 25-30 cm
  • rozpiętość skrzydeł: 43 cm
  • masa ciała: 113 g
Biotop
Bagna i namorzyny, obrzeża lasów, luźne zadrzewienia a taże sady, parki i ogrody.
Zachowanie
Mocny lot. Jest towarzyski i żyje w hałaśliwych grupach.
Głos
Świerkoty, miauczenie, i głośne "ki-ołt". Piosenka to ostre i piskliwe dźwięki.
Pożywienie
Głównie bezkręgowce, owoce oraz nektar. Rzadko małe jaszczurki.
Lęgi
Wyprowadza 1-3 lęgi. Gniazdo jest miseczką z kory, trawy i korzeni w rozwidleniu gałęzi drzewa. Lęgują w luźnej kolonii. Składa 2 jaja wysiadywane 16-17 dni. W niewoli pisklęta potrafią latać po 23-24 dniach.
Podgatunki
Wyróżnia się cztery podgatunki słodnika[6]:
  • słodnik białoskrzydły (Entomyzon cyanotis albipennis)
  • Entomyzon cyanotis apsleyi
  • słodnik modrolicy (Entomyzon cyanotis cyanotis)
  • Entomyzon cyanotis harterti

Przypisy

  1. Entomyzon cyanotis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Entomyzon. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2012-03-04]
  3. Blue-faced Honeyeater (Entomyzon cyanotis) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 6 marca 2012].
  4. Entomyzon cyanotis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  5. Frank Gill, Minturn Wright, David Donsker: Family Meliphagidae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.4. [dostęp 2013-06-29].
  6. Słodnik (Entomyzon cyanotis) (Latham, 1802). Avibase. [dostęp 6 marca 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • D. Chandler, D. Couzens, E. Dunn, J. Elphic, R. Hume i inni: Fakty o zwierzętach świata: Ptaki. MULTICO, 2008. ISBN 9788370735838.