Słodyszek rzepakowiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Słodyszek rzepakowiec
Meligethes aeneus[1]
(Fabricius, 1775)
Słodyszek rzepakowiec
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada owady uskrzydlone
Rząd chrząszcze
Podrząd chrząszcze wielożerne
Rodzina łyszczynkowate
Rodzaj Meligethes
Gatunek słodyszek rzepakowiec
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Słodyszek rzepakowiec (rzepakowy) (Meligethes aeneus) – niewielki chrząszcz z rodziny łyszczynkowatych (Nitidulidae) o długości do 2,7[2] mm.

Kolor chitynowego pancerza jest czarny, błyszczący o ciemnozielonym lub granatowym odcieniu. Korpus ma kształt owalny. Czułki 3-członowe, zakończone buławką. Jajo jest białe, podłużne, ok. 0,5 mm. Larwa biała o długości około 4 mm, z ciemnymi plamkami na grzbiecie, z ciemna głową i 3 parami odnóży.

Występuje bardzo często i wyrządza duże szkody na plantacjach rzepaku (oraz innych kapustowatych), rzepiku[2]. Żywi się pąkami i pyłkiem z kwiatów rzepaku. Uszkodzone pąki usychają i opadają. Larwy słodyszka żywią się wyłącznie pyłkiem i nektarem, nie czyniąc większych szkód. Nalot na plantację rzepaku zależy od pogody i może mieć miejsce nawet do połowy maja. Próg ekonomicznej szkodliwości wynosi dla rzepaku:

  • w fazie zwartego kwiatostanu: 1 owad na 1 roślinie
  • w fazie luźnego kwiatostanu: 3-5 owadów na 1 roślinie

Masowe występowania prowadzi do strat do 75% plonu. Do zwalczania słodyszka rzepakowca stosuje się preparaty fosfoorganiczne (przed kwitnieniem)[2].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Boczek: Nauka o szkodnikach roślin uprawnych. Wydawnictwo SGGW, 1995. ISBN 83-00-02905-2.
  • Grażyna Hołubowicz-Kliza, Marek Mrówczyński: Atlas szkodników i owadów pożytecznych w rolnictwie. Wydawnictwo IUNG-PIB, 2006. ISBN 83-89576-86-4.

Przypisy

  1. Meligethes aeneus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 Encyklopedia Powszechna PWN. T. 4. R-Z. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1976, s. 205.