Słowacka Unia Chrześcijańska i Demokratyczna – Partia Demokratyczna (Slovenská demokratická a kresťanská únia – Demokratická strana, SDKÚ-DS) – słowacka centroprawicowa partia polityczna o profilu chadeckim i konserwatywno-liberalnym. Należy do Europejskiej Partii Ludowej.
Partia powstała 14 lutego 2000 jako Słowacka Unia Chrześcijańska i Demokratyczna (Slovenská demokratická a kresťanská únia) z inicjatywy premiera Mikuláša Dzurindy w ramach Słowackiej Koalicji Demokratycznej. Spośród pięciu ugrupowań tworzących SDK jedynie Unia Demokratyczna zdecydowała się w całości na akces do nowej formacji[2].
W wyborach parlamentarnych w 2002 partia zdobyła 15,1%, głosów zajmując drugie miejsce i 28 mandatów (na 150) była za Ruchem dla Demokratycznej Słowacji Vladimíra Mečiara[3]. Utworzyła koalicję rządową z Partią Węgierskiej Koalicji, Chrześcijańskim Ruchem Demokratycznym i Sojuszem Nowych Obywateli. Przewodniczący SDKÚ Mikuláš Dzurinda pozostał premierem na kolejną kadencję. W okresie jego rządów doszło do szeregu zmian, głównie gospodarczych. był premierem w latach 1998–2006. W tym czasie na Słowacji zaszły ogromne zmiany, przede wszystkim gospodarcze. Wprowadzono m.in. podatek liniowy, podjęto działania prowadzące do obniżenia kosztów zatrudnienia pracowników, prywatyzacji większości państwowych przedsiębiorstw oraz komercjalizacji służby zdrowia i państwowego szkolnictwa.
W wyborach prezydenckich w 2004 kandydat partii na to stanowisko Eduard Kukan w pierwszej turze zajął trzecie miejsce z poparciem 22,1% (o 0,2% za mało, aby znaleźć się w drugiej turze). W 2009 partię reprezentowała Iveta Radičová, która przegrała ostatecznie z ubiegającym się o reelekcję urzędującym prezydentem. W wyborach do Parlamentu Europejskiego SDKÚ osiągnęła 17,1% głosów i zajęła pierwsze miejsce, co dało jej 3 mandaty. Pięć lat później uzyskała 2 mandaty w Strasburgu[4].
W 2006 do ugrupowania przyłączyła się ostatecznie Partia Demokratyczna (Demokratická strana) Ľudovíta Kaníka, co doprowadziło do przyjęcia nowej nazwy SDKÚ-DS. W wyborach w 2006 partia była druga za lewicowo-populistycznym SMER - sociálna demokraciaem, zdobywając 18,35% i 31 mandatów[3]. Nie udało się jej jednak stworzyć koalicji mającej większość parlamentarną. W wyborach w 2010 uzyskała 15% głosów poparcia[5] i 28 miejsc w Radzie Narodowej[6]. Przystąpiła do rozmów koalicyjnych z ugrupowaniami centroprawicy[7], współtworzyła rząd Ivety Radičovej.
Wyniki w wyborach parlamentarnych
| Wybory |
Poparcie |
Zmiana punktów procentowych |
Mandaty (Rada Narodowa) |
Zmiana |
| 2002 |
15,1% |
– |
28 |
– |
| 2006 |
18,35% |
 3,25 |
31 |
3 |
| 2010 |
15,42% |
 2,93 |
28 |
3 |
Wyniki w wyborach do Parlamentu Europejskiego
| Wybory |
Poparcie |
Zmiana punktów procentowych |
Mandaty |
Zmiana |
L. miejsc dla Słowacji |
| 2004 |
17,1% |
– |
3 |
– |
14 |
| 2009 |
16,98% |
0,12 |
2 |
1 |
13 |
Wyniki w wyborach prezydenckich
| Wybory |
Kandydat |
Głosowanie |
Poparcie |
Uwagi |
|
2004
|
Eduard Kukan |
I tura |
22,1% |
Kandydat nie przeszedł do II tury |
|
2009
|
Iveta Radičová[8] |
I tura |
38,05% |
Przejście do II tury |
| II tura |
44,46% |
Przegrana |
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
3,25
2,93
