Słowiano-Serbia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
New serbia slavo serbia.png

Słowianoserbia - administracyjno-terytorialna jednostka wojskowa Rosji, utworzona w 1752.

Leżała na południe od rzeki Doniec, pomiędzy jego dopływami - Bachmutką i Łuhanką. Na wschodzie graniczyła z ziemią Wojska Dońskiego, na zachodzie z Zaporożem, na północy z Ukrainą Słobodzką, na południu - z ziemiami Chanatu Krymskiego.

Tak jak w Nowej Serbii, w Słowianoserbii osiedlono prawosławną ludność pochodzącą z Królestwa Węgier, jak i z ziem zajętych przez Turcję - Serbów, Bułgarów, Wołochów oraz Greków. Zamiarem władz rosyjskich była zorganizowanie ochrony ziem znajdujących się dalej na północ i wschód przed najazdami Tatarów i Turków, oraz zablokowanie ruskiego osadnictwa z sąsiedniej Ukrainy Hetmańskiej.

Ludność Słowianoserbii zorganizowana była na sposób wojskowy, posiadając częściową autonomię, i tworząc dwa pułki dowodzone przez R. Preradowycza i I. Szewycza w sile 1300 żołnierzy, pełniące służbę na linii ukraińskiej.

Administracyjnym centrum Słowianoserbii było miasto Bachmut. Pomiędzy kolonistami a miejscową ludnością ruską, jak i sąsiednim Zaporożem, często dochodziło do konfliktów.

W 1764 rząd rosyjski zlikwidował Słowianoserbię, i włączył ją do składu prowincji katerynosławskiej guberni noworosyjskiej. Koloniści zasymilowali się z miejscową ludnością.