Słowicza podłoga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Słowicza podłoga (jap. 鴬張り Uguisu-bari?, zw. także "śpiewająca podłoga") - specjalna konstrukcja podłóg korytarzy w siedzibach japońskich władców, chroniąca przed próbą niepostrzeżonego i niepożądanego wtargnięcia do zamkowych komnat.

Podłogi te były projektowane tak, aby pod wpływem nacisku, specjalnie zamontowane gwoździe wydawały dźwięk przypominający śpiew wierzbówki japońskiej (jap. uguisu?, Cettia diphone). Najbardziej znanym przykładem takich korytarzy jest zamek Nijō (Nijō-jō) w Kioto wzniesiony przez wojskowych władców z rodu Tokugawa, jako jedna z jego siedzib. Można je także napotkać w świątyni Chion (Chion-in), również w dawnej stolicy Japonii.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]