Słowicza podłoga
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Słowicza podłoga (jap. 鴬張り Uguisu-bari?, zw. także "śpiewająca podłoga") - specjalna konstrukcja podłóg korytarzy w siedzibach japońskich władców, chroniąca przed próbą niepostrzeżonego i niepożądanego wtargnięcia do zamkowych komnat.
Podłogi te były projektowane tak, aby pod wpływem nacisku, specjalnie zamontowane gwoździe wydawały dźwięk przypominający śpiew wierzbówki japońskiej (jap. 鴬 uguisu?, Cettia diphone). Najbardziej znanym przykładem takich korytarzy jest zamek Nijō (Nijō-jō) w Kioto wzniesiony przez wojskowych władców z rodu Tokugawa, jako jedna z jego siedzib. Można je także napotkać w świątyni Chion (Chion-in), również w dawnej stolicy Japonii.