Słowo kluczowe (językoznawstwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Słowa kluczowe (także wyrazy kluczowe, słowa-klucze, wyrazy-klucze) – charakterystyczne dla danego tekstu (autora, stylu, gatunku itp.) wyrazy. Listę słów-kluczy uzyskuje się przez porównanie frekwencji słów w tekście z ich frekwencją w języku w ogóle. Słowa o "zawyżonej" frekwencji to słowa-klucze. Np. wyrazy-klucze w Weselu to m.in. serce, dusza, krew, sen, duch, koń, złoty, spać, wicher, słuch. Pojęcie słów-kluczy znajduje liczne zastosowania w analizie stylu i poetyki poszczególnych tekstów bądź autorów/epok, a także w językoznawstwie komputerowym, np. w przekładzie automatycznym czy opracowywaniu informacji bibliotecznej (zob. rozumienie bibliotekoznawcze tego terminu). Blisko spokrewnione z pojęciem wyrazu-klucza jest pojęcie wyraz tematyczny.

Oba terminy wprowadził w 1954 semiotyk i językoznawca francuski Pierre Guiraud.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pierre Guiraud Les caractéres statistiques du vocabulaire, Paris 1954.
  • Jadwiga Sambor Badania statystyczne nad słownictwem (na materiale "Pana Tadeusza"), Wrocław 1969.