Słuchawki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy urządzenia elektroakustycznego. Zobacz też: stetoskop.
Słuchawka telefoniczna
słuchawki półotwarte
para słuchawek nausznych
para słuchawek dokanałowych
Commons in image icon.svg
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło słuchawka w Wikisłowniku

Słuchawkaprzetwornik elektroakustyczny, mający za zadanie przekształcenie sygnału elektrycznego w słyszalną falę dźwiękową podobnie, jak czyni to głośnik; od głośnika jednak odróżnia słuchawkę sposób, w jaki jest wykorzystywana: słuchawka służy do indywidualnego odbioru dźwięku, najczęściej umieszcza się ją w bezpośredniej bliskości ludzkiego ucha, a nawet wewnątrz ucha.

Słowem słuchawka określa się także tzw. mikrotelefon, czyli uchwyt mieszczący zarówno samą słuchawkę, jak i mikrofon telefonu, a także czasem - jak w telefonach komórkowych - cały aparat.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na użyty przetwornik elektroakustyczny słuchawki dzieli się na:

  • elektromagnetyczne (czasem w skrócie nazywane "magnetycznymi"), z membraną z materiału ferromagnetycznego (najczęściej ze stali), której ruch wzbudzany jest przez zmiany pola magnetycznego w nieruchomej cewce znajdującej się w bezpośredniej bliskości membrany[1];
  • elektrodynamiczne (albo krótko "dynamiczne"), z membraną papierową lub z tworzywa sztucznego, której ruch wzbudzany jest przez przyklejoną do niej małą cewkę, umieszczoną w silnym stałym polu magnetycznym, poruszającą się wskutek przepływającego przez nią prądu zmiennego;
  • elektrostatyczne, z membraną wzbudzaną przez zmiany pola elektrycznego;
  • piezoelektryczne ("krystaliczne"), z membraną pobudzaną wskutek zjawiska piezoelektrycznego[2].
  • elektrodynamiczne z kotwicą zrównoważoną (ang. Balanced Armature), z rdzeniem z miękkiej stali połączonym sztywno z membraną, znajdującym się pomiędzy nieruchomymi magnesami stałymi i nawiniętą wokół cewką[3].

Ze względu na konstrukcję słuchawki odróżnia się:

  • słuchawki wokółuszne (zamknięte, półotwarte lub otwarte), w których cała małżowina uszna zakryta jest wraz ze słuchawką w niewielkiej komorze
  • słuchawki nauszne (zamknięte, półotwarte lub otwarte), w których małżowina uszna przykryta jest słuchawką w niewielkiej komorze
  • słuchawki otwarte, których używa się poprzez zbliżenie ucha do membrany słuchawki tak, że małżowina ucha pozostaje odsłonięta
  • słuchawki półotwarte, o konstrukcji częściowo osłaniającej ucho[4]
  • słuchawki douszne, które wsuwa się (częściowo) do wnętrza kanału słuchowego[5].
  • słuchawki dokanałowe, które do poprawnego odsłuchu wymagają uszczelnienia kanału słuchowego[6]

Słuchawki bywają czasem - zwłaszcza słuchawki nauszne - mocowane do sprężynującego pałąka, który trzyma je na głowie; czasem do pałąka mocowany jest dodatkowo miniaturowy mikrofon. Często słuchawki używane są parami, na lewe i prawe ucho, co umożliwia odsłuch stereofoniczny. W zastosowaniach wojskowych słuchawki wmontowywane bywają do wnętrza hełmu (hełmofonu)[7].

Przypisy

  1. popularne niegdyś w aparatach telefonicznych, rzadko już stosowane ze względu na wąskie pasmo przenoszenia i znaczne zniekształcenia
  2. rzadko już stosowane ze względu na wąskie pasmo przenoszenia
  3. Są wykorzystywane w większości aparatów słuchowych i słuchawkach dokanałowych.
  4. takie słuchawki stosowane są najczęściej w telefonach
  5. bywają one wykorzystywane m.in. w aparatach słuchowych dla osób niedosłyszących
  6. bywają one wykorzystywane m.in. w aparatach słuchowych dla osób niedosłyszących oraz tzw. monitorach dousznych charakteryzujących się wysoką wiernością odtwarzanego dźwięku
  7. rozwiązanie takie stosowane jest również np. w lotnictwie, astronautyce, a także w sportach motorowych

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]