S-Bahn w Berlinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
S-Bahn w Berlinie
S-Bahn-Logo.svg
Dane ogólne
Lokalizacja Berlin, Niemcy
Rodzaj transportu S-Bahn
Data uruchomienia 1924
Dane techniczne
Całkowita
długość linii
331 km
Liczba linii 15
Liczba stacji 166
Inne informacje
Prześwit toru 1435 mm
Operator S-Bahn Berlin GmbH
Skład berlińskiej S-Bahn typu 481
Tablica informacyjna na berlińskiej stacji S-Bahn Unter den Linden (obecna nazwa stacji: Berlin Brandenburger Tor)

Berlińska S-Bahn - szybka kolej miejska, najstarsza w Niemczech i pierwowzór klasycznej SKM na całym świecie. Linie S-Bahn obsługiwane są przez firmę S-Bahn Berlin GmbH, spółkę-córkę Deutsche Bahn. Obecnie w Berlinie kursuje 15 linii S-Bahn, większość z nich wyjeżdża poza granice miasta. Wraz z liniami U-Bahn tworzą kręgosłup komunikacji miejskiej aglomeracji Berlina, zintegrowanej w Verkehrsverbund Berlin-Brandenburg.

Nazwa S-Bahn wywodzi się z określenia Stadt-Schnell-Bahn (szybka kolej miejska).

Linie S-Bahn rozmieszczone są w trzech grupach:

  • linie wschód-zachód, przebiegające na centralnym odcinku przez kolej wiaduktową (Stadtbahn)
  • linie północ-południe, na centralnym odcinku w tunelu (Nord-Süd S-Bahn)
  • linie okólne (die Ringbahn)

Linia Ringbahn na mapie przypomina kształtem głowę psa, dlatego kolokwialnie berlińczycy nazywają ją, jak również centralny obszar przez nią otoczony właśnie Psim łbem (niem. Hundekopf).

Linie[edytuj | edytuj kod]

Karte S-Bahn Berlin

Linia Przebieg trasy Liczba stacji Szlaki kolejowe
S1 WannseeOranienburg 35 Wannseebahn, Nord-Süd-Tunnel, Preußische Nordbahn
S2 BlankenfeldeBernau 28 Dresdener Bahn, Nord-Süd-Tunnel, Stettiner Bahn
S25 Teltow StadtHennigsdorf 27 Anhalter Bahn, Nord-Süd-Tunnel, Kremmener Bahn
S3 SpandauErkner 30 Schlesische Bahn
S41 Gesundbrunnen - Südkreuz - Gesundbrunnen 28 Berliner Ringbahn (zgodnie z ruchem wskazówek zegara)
S42 Gesundbrunnen - Südkreuz - Gesundbrunnen 28 Berliner Ringbahn (przeciwnie do ruchu wskazówek zegara)
S45 SüdkreuzPort lotniczy Berlin-Schönefeld 12 zewnętrzny pierścień towarowy, Görlitzer Bahn, Berliner Ringbahn
S46 WestendKönigs Wusterhausen 23 Görlitzer Bahn, Berliner Ringbahn
S47 Berlin HermannstraßeSpindlersfeld 7 Görlitzer Bahn, Berliner Ringbahn
S5 WestkreuzStrausberg Nord 30 Berliner Stadtbahn, Preußische Ostbahn
S7 Potsdam HauptbahnhofAhrensfelde 29 Wetzlarer Bahn, Berliner Stadtbahn, Wriezener Bahn
S75 SpandauWartenberg 27 Olympiabahn, Berliner Stadtbahn, zewnętrzny pierścień towarowy
S8 BirkenwerderZeuthen 24 Görlitzer Bahn, Berliner Ringbahn, Stettiner Bahn
S85 WaidmannslustBerlin-Grünau 20 Görlitzer Bahn, Berliner Ringbahn, Stettiner Bahn
S9 BlankenburgPort lotniczy Berlin-Schönefeld 20 zewnętrzny pierścień towarowy, Görlitzer Bahn, Berliner Stadtbahn, Olympiabahn

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia S-Bahn rozpoczęła się wraz z uruchomieniem pociągów lokalnych na kolei estakadowej (Stadtbahn) w 1882. Następnie rozwinęły się również koleje podmiejskie (Vorortbahn) i okrężna (Ringbahn). Od 1924 zaczęto elektryfikację tych kolei, zaś 1 grudnia 1930 połączono je w system S-Bahn. Jeszcze kilkadziesiąt lat po II wojnie światowej część linii obsługiwana była przez pociągi elektryczne, część zaś przez parowe. Zasięg sieci S-Bahn był wówczas większy niż dzisiaj (pociągi dojeżdżały m.in. do Falkensee, Rangsdorf, Velten). Większość linii niezelektryfikowanych do lat sześćdziesiątych w późniejszym okresie została wyłączona z sieci S-Bahn i przejęta przez koleje regionalne.

W czasie ponad 80 lat eksploatacji elektrycznych kolei miejskich w Berlinie zdarzyło się kilka wypadków (pożary, wykolejenia), jednak nikt w nich nie zginął.


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]