S/2003 J 12
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| S/2003 J 12 | |
| Planeta | Jowisz |
| Odkrył | Scott Sheppard, David Jewitt, Jan Kleyna, Yanga Fernández |
| Data odkrycia | 6 lutego 2003 |
| Tymczasowe oznaczenie | S/2003 J 12 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka | 17 835 000[1] km |
| Mimośród | 0,4884[1] |
| Okres obiegu | 489,66[1] d |
| Nachylenie do ekliptyki | 150,827[1]° |
| Długość węzła wstępującego | 73,12[1]° |
| Argument perycentrum | 21,77[1]° |
| Anomalia średnia | 308,80[1]° |
| Własności fizyczne | |
| Średnica równikowa | 1 km |
| Masa | ~1,5 × 1012 kg |
| Średnia gęstość | 2,6 g/cm3 |
| Albedo | 0,04 |
| Jasność absolutna | 17,2 m |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) |
23,9 m |
S/2003 J 12 – mały księżyc Jowisza, odkryty w 2003 r. przez zespół astronomów z Uniwersytetu Hawajskiego pod przewodnictwem Scotta Shepparda. Nie należy on do żadnej ze znanych grup nieregularnych księżyców planety.
Jest to (obok S/2003 J 9) najmniejszy księżyc odkryty w układzie Jowisza.
Zobacz też [edytuj]
- Chronologiczny wykaz odkryć planet, planet karłowatych i ich księżyców w Układzie Słonecznym
- Księżyce galileuszowe
- Lista naturalnych satelitów Jowisza
Przypisy
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||