S/2003 J 2
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| S/2003 J 2 | |
| Planeta | Jowisz |
| Odkrył | Scott Sheppard, David Jewitt, Jan Kleyna, Yanga Fernández i Henry Hsieh |
| Data odkrycia | 5 lutego 2003 |
| Tymczasowe oznaczenie | S/2003 J 2 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka | 28 332 000[1] km |
| Mimośród | 0,4114[1] |
| Okres obiegu | 979,33[1] d |
| Nachylenie do ekliptyki | 157,106[1]° |
| Długość węzła wstępującego | 355,955[1]° |
| Argument perycentrum | 173,340[1]° |
| Anomalia średnia | 231,301[1]° |
| Własności fizyczne | |
| Średnica równikowa | 2 km |
| Masa | ~1,5 x 1013 kg |
| Albedo | 0,04 |
| Jasność absolutna | 16,6 m |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) |
23,2 m |
S/2003 J 2 – najbardziej zewnętrzny znany księżyc Jowisza. Został odkryty w roku 2003 przez grupę astronomów z University of Hawaii, kierowaną przez Scotta Shepparda.
Średnica wynosi około 2 km, okrąża Jowisza w średniej odległości 28 332 000 km w ciągu niecałych 980 dni. Jego orbita ma nachylenie 157,1° do ekliptyki i mimośród 0,411. Satelita ten nie należy do żadnej z grup księżyców nieregularnych Jowisza.
Zobacz też [edytuj]
- Chronologiczny wykaz odkryć planet, planet karłowatych i ich księżyców w Układzie Słonecznym
- Galileuszowe księżyce Jowisza
- Lista naturalnych satelitów Jowisza
Przypisy
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||