SDHC
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
SDHC (ang. Secure Digital High Capacity) to rodzaj pamięci flash z minimalną pojemnością 4 gigabajtów oraz maksymalną 32 gigabajty. Stowarzyszenie SD Card Association (SDA) ustanowiło standard SDHC jako drugą (2.0) wersję specyfikacji standardu kart SD.
Spis treści |
[edytuj] Klasy szybkości
Karty SDHC są oznaczane klasami szybkości zdefiniowanymi przez stowarzyszenie SD Card Association. Standard (ang. SD Speed Class Ratings) określa minimalną szybkość zapisu czystej karty SD. Wyszczególniane są następujące klasy kart SDHC:
- Klasa 2: 2 MB/s
- Klasa 4: 4 MB/s
- Klasa 6: 6 MB/s
- Klasa 10: 10 MB/s (specyfikacja SD 3.0)
[edytuj] Różnice pomiędzy standardem SD i SDHC
- Większa pojemność (na korzyść kart SDHC).
- Wyższy transfer danych (na korzyść kart SDHC) - zależny od klasy karty SDHC.
- Urządzenia wyposażone w czytniki SDHC obsługują również karty SD.
- Urządzenia wyposażone w czytniki SD nie obsługują kart SDHC.
- Niektóre karty SDHC są wyposażone w przełącznik, który definiuje tryb pracy karty. W jednym trybie karta pracuje jako SDHC z pełną pojemnością. W innym pracuje jako SD z pojemnością 2 GB.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
||||||||||||||||
