SHL Gazela

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
SHL m17 Gazela
SHL M17 Gazela
SHL M17 Gazela
Producent SHL
Premiera Targii poznańskie 1968
Okres produkcji 1968-1970
Miejsce produkcji  Polska
Poprzednik SHL M11
Klasa motocykl
Silnik 174 cm W-2 "Wiatr", jednocylindrowy, dwusuwowy, 13,5 KM
Skrzynia biegów 4-biegowa
Długość 2100 mm
Szerokość 630 mm
Wysokość 960 mm
Masa własna {{{Ciężar}}}

SHL M17 Gazela – polski motocykl produkowany w latach 1968-1970 jako następca motocykla SHL M11.

Prace nad następcą SHL M11 trwały w latach 1963-1968 i w rezultacie powstał SHL M17 Gazela z całkowicie nowym układem napędowym, związanym z dopasowaniem do stylistyki nowego motocykla. Konstrukcję silnika Wiatr opracowano oraz podjęto produkcję w Zakładach Metalowych w Nowej Dębie, a produkcję podwozi i montaż pojazdu Zakładach Wyrobów Metalowych w Kielcach. Silnik o oznaczeniu W-2 skonstruowany przez inż. Wiesława Wiatraka we współpracy z Politechniką Krakowską o pojemności zwiększonej o 1 cm³ (do 174 cm³) charakteryzował się m.in. mocą większą o 4,5 KM od silnika WFM S-32, uzyskaną dzięki optymalizacji napełniania cylindra, a także zwiększeniu wytrzymałości układu korbowego. Motocykl po raz pierwszy w powojennej produkcji polskiej wyposażono w zapłon bateryjny oraz alternator 12-woltowy 50 W, skonstruowany z zespolenia w jedną całość alternatora i aparatu zapłonowego zaprojektowanych kilka lat wcześniej z przeznaczeniem dla modernizowanej wersji Junaka. Od nowa zaprojektowano pojedynczą ramę kołyskową o dużej wytrzymałości. Zawieszenie przednie bazowało wciąż na wahaczu pchanym, lecz skrócono jego długość i amortyzatory teleskopowe ukryto w elementach nośnych wahacza, co poprawiło też estetykę[1]. W Gazeli po raz pierwszy w Polsce zastosowano też amortyzatory tylne z dwustopniową regulacją twardości, a także reflektor zabudowany ze zbiornikiem paliwa[1].

Model turystyczny M17 produkowany był w okresie od września 1968 do 5 czerwca 1970 roku, w liczbie około 50.000 egzemplarzy, z czego ok. 15.000 na eksport[1]. Motocykl ten nie odbiegał od nowoczesnych konstrukcji w owym czasie, głównym minusem była jego wysoka cena – 17 300 zł[1]. Problemem były też awarie w układzie przeniesienia napędu (głównie skrzynia biegów) z uwagi na dysponowaną moc silnika. Dodatkowo silnik W-2 posiadał dość częstą tendencję do zacierania się w okresie docierania silnika. Brak popytu przyczynił się do zatrzymania produkcji.

Dane ogólne[edytuj | edytuj kod]

  • Długość (z bagażnikiem) / szerokość / wysokość (bez lusterek) – 2100 x 630 x 960 mm
  • Masa własna motocykla – 125 kg
  • Dopuszczalna masa całkowita – 300 kg
  • Prędkość maksymalna – 110 km/h
  • Zużycie paliwa – 3,0 - 3,2 l/100 km przy prędkości 70 km/h
  • Pojemność zbiornika paliwa - 13 litrów (w tym 3,5 litra rezerwy)

Silnik[edytuj | edytuj kod]

  • Typ – W-2 "Wiatr", jednocylindrowy, 2-suwowy
  • Rodzaj cylindra – odlewany ze stopu lekkiego z wewnętrzną tuleją żeliwną
  • Średnica cylindra – 61 mm
  • Skok tłoka – 59,5 mm
  • Pojemność skokowa – 174 cm³
  • Stopień sprężania – 7,6:1
  • Moc maksymalna – 13,5 KM przy 5700 - 6000 obr/min
  • Maksymalne obroty – 8 000 obr/min
  • Maksymalny moment obrotowy – 17,6 Nm przy 4800 obr/min
  • Zasilanie – Gaźnik GM-26 U3, o średnicy gardzieli 26 mm, dysza główna 180
  • Zapłon bateryjny - dwa akumulatory 2 x 6 V, 10 Ah - nietypowe umieszczenie i ilość akumulatorów
  • Sprzęgło – mokre, czterotarczowe, smarowane olejem wspólnie ze skrzynką przekładniową
  • Skrzynka przekładniowa – zblokowana z silnikiem, czterobiegowa, o kołach stale zazębionych
  • Mechanizm zmiany biegów – krzywkowy
  • Przełożenia w skrzyni - I bieg: 2,93 II bieg: 1,79 III bieg: 1,35 IV bieg: 1
  • Masa suchego zespołu napędowego – 26 kg

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 A. Zakrzewski, Auto-moto..., s.133-135

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons