SM91

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
SM91
M25 w Göteborgu
M25 w Göteborgu
Dane techniczne
Liczba członów 1
Długość 15132 mm
Szerokość 2650 mm
Rozstaw wózków 7000 mm
Rozstaw osi w wózkach 1800 mm
Wysokość podłogi 880 mm
Niskopodłogowość 0%
Masa 18 000 kg
Liczba i moc silników 2 × 200 kW
Prędkość maksymalna 60 km/h
Wnętrze
Liczba miejsc siedzących 38
Liczba miejsc stojących 38
Portal Portal Tramwaje

SM91 (M25) – czteroosiowy wysokopodłogowy obustronny tramwaj produkowany w Szwecji w latach 1958–1961. Jedynym miastem, w którym tramwaje te są wciąż eksploatowane jest Oslo, gdzie są oznaczone numerami bocznymi 264–299[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

M25 zostały zbudowane przez Hägglund dla Göteborgs Spårvägar w 125 egzemplarzach. Tramwaje te były przystosowane do ruchu lewostronnego, obowiązującego wówczas w Szwecji. Ze względu na zmianę ruchu na prawostronny w 1967 (Dagen H) Göteborg zamówił jeszcze dodatkowo 130 tramwajów M28 i M29. M25 zostały odesłane do fabryki w celu przystosowania ich do ruchu prawostronnego. Modernizacja ta spowodowała, że M25 stały się tramwajami obustronnymi, natomiast po połączeniu ich tyłami można było uzyskać pociąg dwukierunkowy[2].

We wczesnych latach 90. w Oslo została przebudowana droga Ring 3. Przebudowa spowodowała likwidację pętli tramwajowej na osiedlu Storo. Brak pętli wymusił konieczność korzystania z tramwajów dwukierunkowych, których Oslo miało za mało. Ponieważ Göteborg chciał pozbyć się starych niepotrzebnych tramwajów M25, władze Oslo kupiły je za symboliczną kwotę 1 korony norweskiej za sztukę. Z racji tego, że tramwaje pojawiły się w Norwegii w 1991, otrzymały nazwę SM91[2].

16 stycznia 2001 wydarzył się najpoważniejszy wypadek z udziałem tramwaju SM91. Tego dnia w godzinach szczytu na placu Holbergs podczas wchodzenia została przytrzaśnięta drzwiami matka z dzieckiem w wózku. Po ruszeniu tramwaju kobieta została wciągnięta pod wagon, w wyniku czego zginęła[3]. Podczas śledztwa ustalono, że motorniczy wcześniej zgłaszał usterki drzwi, a na 4 minuty przed wypadkiem prosił o wymianę wagonu, którego ze względu na brak taboru jednak nie wymieniono[4]. Wcześniej również dochodziło do zakleszczeń, jednakże motorniczy zawsze zdążyli zatrzymać tramwaj[5]. W następstwie wypadku eksploatacja pociągów dwuwagonowych SM91 została wstrzymana. Zainstalowano hamulce bezpieczeństwa. Zarówno przewoźnik jak i motorniczy zostali oskarżeni o nieumyślne zabójstwo, sąd rejonowy w Oslo wydał jednak niższe wyroki. Firma Oslo Sporveie musiała zapłacić karę w wysokości 5 milionów koron, natomiast motorniczy za brak należytej staranności podczas kierowania został skazany na karę 30 dni pozbawienia wolności w zawieszeniu[6].

Tramwaje SM91 są stopniowo zastępowane nowymi tramwajami SL95[2].

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

SM91 jest oparty na dwóch wózkach napędowych mających po dwie osie. Dwa silniki o mocy 270 KM pozwalają na rozpędzenie wagonu do 60 km/h. Tramwaj jest jednokierunkowy, ale obustronny, po połączeniu dwóch wagonów tyłami jest możliwa jazda w obu kierunkach. Wagon ma 38 miejsc siedzących i tyle samo stojących[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Database of SM91 trams. Norsk jernbaneklubb. [dostęp 2010-11-11].
  2. 2,0 2,1 2,2 Arne Sommer: M25 (szw.). 2002-12-31. [dostęp 2010-11-11].
  3. Hans O. Torgersen: Slept etter trikken og døde (norw.). Aftenposten, January 16, 2001. [dostęp 2009-08-17].
  4. Kristin Grøntoft: Kan bli funnet skyldig i drap (norw.). Dagbladet, 2002-06-14. [dostęp 2010-11-11].
  5. Nilas Johnsen: Opplevde marerittet fem ganger (norw.). Aftenposten, 2001-01-17. [dostęp 2010-11-11].
  6. Trikkefører anker ikke. NRK, 2003-09-23. [dostęp 2010-11-11].
  7. Svenska Spårvägssälskapet: GS M25 (szw.). [dostęp 2010-11-11].