SMER – sociálna demokracia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
SMER – sociálna demokracia
Skrót SMER
Lider Robert Fico
Data założenia 1999
Deklarowana
ideologia polityczna
socjaldemokracja
Deklarowane
poglądy gospodarcze
socjaldemokracja
Członkostwo
międzynarodowe
Partia Europejskich Socjalistów, Międzynarodówka Socjalistyczna
Europejska Grupa
Parlamentarna
Postępowy Sojusz Socjalistów i Demokratów
Barwy czerwona, zielona
strona oficjalna
Robert Fico – założyciel partii

Kierunek – Socjalna Demokracja (słow. SMER – sociálna demokracia, SMER) – słowacka partia polityczna o profilu socjaldemokratycznym[1]. Przewodniczącym ugrupowania od czasu jego powstania jest Robert Fico[2]. Smer należy do Partii Europejskich Socjalistów[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Partię pod nazwą Smer założył 29 października 1999 Robert Fico, jeden z liderów postkomunistycznej Partii Demokratycznej Lewicy[2]. Ugrupowanie zajęło trzecie miejsce w wyborach parlamentarnych w 2002, zdobywając 13,5% głosów i 25 mandatów (na 150)[4]. Pozostała wówczas w opozycji wobec drugiego rządu Mikuláša Dzurindy, sprzeciwiała się przeprowadzanym przez centroprawicę reformom, opowiadając się np. za zlikwidowaniem podatku liniowego. W pierwszych w historii Słowacji wyborach do Parlamentu Europejskiego 2004 partia osiągnęła 16,9% głosów i zajęła trzecie miejsce (3 mandaty)[5].

1 marca 2003 z partią połączyła się Partia Porozumienia Obywatelskiego. 1 stycznia 2005 Smer zakończył proces integracji z innymi lewicowymi formacjami – przyłączyły się do niego Partia Demokratycznej Lewicy, Socjaldemokratyczna Alternatywa i Socjaldemokratyczna Partia Słowacji. Nastąpiła wówczas modyfikacja nazwy partii[2].

W 2006 Smer wygrał wybory parlamentarne z wynikiem 29,1% głosów i 50 mandatami[4]. Ugrupowanie zawarło koalicję z Partią Ludową – Ruchem na rzecz Demokratycznej Słowacji Vladimíra Mečiara i Słowacką Partią Narodową Jána Sloty, tworząc rząd z Robertem Fico jako premierem. Gabinet ten przetrwał pełną kadencję do 2010[6].

W wyborach w tym samym roku partia zdobyła 34,8% głosów i ponownie zajęła pierwsze miejsce wśród ugrupowań politycznych (62 mandaty)[7]. Słabe wyniki koalicjantów, z których pierwszy znalazł się poza parlamentem, a drugie utracił ponad połowę posłów[4], spowodowały jednak przejście partii Roberta Fica do opozycji. Już w 2012 po rozpadzie centroprawicowej koalicji doszło do kolejnych wyborów do Rady Narodowej. Smer odniósł zdecydowane zwycięstwo z wynikiem 44,4%, co przełożyło się na 83 mandaty w 150-osobowym parlamencie[1]. Pozwoliło to na utworzenie pierwszego od czasu rozpadu Czechosłowacji monopartyjnego gabinetu, na czele którego ponownie stanął Robert Fico.

Wyniki wyborów[edytuj | edytuj kod]

Wyniki w wyborach parlamentarnych
Wybory Poparcie Mandaty (Rada Narodowa) Zmiana
2002 13,5% 25
2006 29,1% 50 +25
2010 34,8% 62 +12
2012 44,4% 83 +21
Wyniki w wyborach do Parlamentu Europejskiego
Wybory Poparcie Mandaty Zmiana L. miejsc dla Słowacji
2004 16,9% 3 14
2009 32,0 5 +2 13
2014 24,1% 4 –1 13
Wyniki w wyborach prezydenckich
Wybory Kandydat Głosowanie Poparcie Uwagi
2004
Ivan Gašparovič[8] I tura 22,3% Przejście do II tury
II tura 59,9% Wygrana z Vladimírem Mečiarem
2009
Ivan Gašparovič I tura 46,7% Przejście do II tury
II tura 55,5% Wygrana z Ivetą Radičovą
2014
Robert Fico I tura 28,0% Przejście do II tury
II tura 40,6% Przegrana z Andrejem Kiską

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Parties and Elections in Europe – Słowacja (ang.). [dostęp 2014-07-12].
  2. 2,0 2,1 2,2 Leaders of Slovakia (ang.). terra.es. [dostęp 2014-07-12].
  3. Your party (ang.). pes.eu. [dostęp 2014-07-12].
  4. 4,0 4,1 4,2 Parties and Elections in Europe – Słowacja 2 (ang.). [dostęp 2014-07-12].
  5. Voľby do Európskeho parlamentu 13. júna 2004 (słow.). statistics.sk. [dostęp 2014-07-12].
  6. Vláda SR od 04.07.2006 do 08.07.2010. government.gov.sk. [dostęp 2014-07-12].
  7. Fico vyhral a predsa končí (słow.). sme.sk, 13 czerwca 2010. [dostęp 2014-07-12].
  8. Kandydat bezpartyjny popierany przez Ruch dla Demokracji, Unię Ludową i Smer.