SMS Helgoland (1914)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
SMS Helgoland
SMS Helgoland
Historia
Stocznia Danubius Fiume
Położenie stępki 28 października 1911
Wodowanie 23 listopada 1912
 K.u.K. Kriegsmarine
Nazwa SMS "Helgoland"
Wejście do służby 29 sierpnia 1914
 Regia Marina
Nazwa "Brindisi"
Wycofanie ze służby 11 marca 1937
Los okrętu złomowany 1937
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa 3750 ton
Długość 130,6 metra
Szerokość 12,77 metra
Zanurzenie 5,29 metra
Prędkość 27,3 węzła
Napęd
16 kotłów Yarrow, 2 turbiny parowe AEG, 29 565 KM, 2 śruby
Zasięg 1600 mil przy prędkości 24 węzłów
Uzbrojenie
9 × 100 mm
1 × 66 mm plot (1917)
1 × 47 mm plot
6 × 450 mm wyrzutni torped (1917)
Opancerzenie
Boczne – 60 mm
wież art. gł. – 40 mm
stanowiska dowodzenia – 50 mm
pokładowe – 20 mm
Załoga 340

SMS Helgolandaustro-węgierski krążownik z okresu I wojny światowej. Drugi okręt typu Novara (nazywanego także ulepszonym typem Admiral Spaun).

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Okręt był jednym z austro-węgierskich krążowników szybkich, przewyższających prędkością współczesne im okrętych innych państw. Przeznaczone były one do działań w charakterze liderów flotylli torpedowców, ale w trakcie wojny okazały się niezastąpionym elementem cesarsko-królewskiej floty, biorąc udział niemal we wszystkich bitwach toczonych na Adriatyku.

Wkrótce okazało się, że ich artyleria jest zbyt słaba i w roku 1918 planowano przezbrojenie w 5 dział 150 mm i 2 działa przeciwlotnicze 90 mm.

Szlak bojowy[edytuj | edytuj kod]

Okręt brał udział w II bitwie w Cieśninie Otranto. W jej pierwszej fazie, nad ranem, 15 maja 1917 "Helgoland" wraz z bliźniaczymi SMS "Saida" i "Novara" zatopił 14 trawlerów blokujących cieśninę. W drugiej fazie zespół austro-węgierskich krążowników starł się z krążownikiem "Marsala", oraz niszczycielami "Carlo Alberto Racchia", "Indomito", "Insidioso", "Impavido", "Carlo Mirabello", "Commandant Rivière", "Cimeterre" i "Bisson". Podczas pojedynku artyleryjskiego "Helgoland" został dwukrotnie trafiony. Zginął jeden marynarz, a na okręcie wybuchł, szybko stłumiony, pożar. W końcowej fazie starcia "Helgoland" osłaniał "Saidę" odholowującą uszkodzoną "Novarę"[1].

"Helgoland" przetrwał I wojnę światową. Została przekazany Włochom jako część austro-węgierskich reparacji wojennych. Po wcieleniu do Regia Marina otrzymał nazwę "Brindisi". Z listy włoskiej floty został skreślony 11 marca 1937 roku.

Przypisy

  1. Michał Gajzler: II bitwa w Cieśninie Otranto (pol.). militarium.net. [dostęp 12 maja 2009].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Károly Csonkaréti: Marynarka wojenna Austro-Węgier w I wojnie światowej 1914-1918. Kraków: Arkadiusz Wingert, 2004. ISBN 83-918940-3-7.
  • Robert Gardiner, Randal Gray: Conway's All The World's Fighting Ships 1906-1921. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 1985. ISBN 978-0-87021-907-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]