SMS Scharnhorst

SMS Scharnhorst
Historia
Położenie stępki	styczeń 1905
Wodowanie	22 marca 1906
Wejście do służby	24 października 1907
Wycofanie ze służby	8 grudnia 1914
Los okrętu	zatopiony w bitwie pod Falklandami
Stocznia	Blohm & Voss, Hamburg
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	12 985 ton
Długość	144,6 m
Szerokość	21,6 m
Zanurzenie	8,4 m
Napęd	kotły parowe, opalane węglem; 3 maszyny parowe potrójnego rozprężania; 3 śruby napędowe; moc: 28783 KM
Prędkość	23 węzły
Zasięg	5120 Mm przy prędkości 12 w.
Załoga	766 ludzi (później zwiększona)
Uzbrojenie	8 dział kalibru 210 mm typu SK L/40 (z tego 4 w dwóch wieżach i 4 w kazamatach), 6 dział 150 mm typu SK L/40, 18 dział 88 mm, 4 stałe wyrzutnie torpedowe kaliber 450 mm.
Opancerzenie	Burta 150 mm. Rufa i burta 80 mm. Pokład 35 - 60 mm. Artyleria główna 30 - 170 mm. Barbety i kazamaty 150 mm.

SMS Scharnhorst - niemiecki krążownik pancerny (według klasyfikacji niemieckiej: wielki krążownik - Großer Kreuzer).

Okręt nosił nazwę na cześć generała Gerharda J. D. von Scharnhorsta (1755-1813).

Zbudowany w Hamburgu, wodowany w 1906, wszedł do służby 24 października 1907. W 1909 został wysłany na Daleki Wschód, odtąd stacjonował w porcie Tsingtau (Qingdao). Został on okrętem flagowym niemieckiej Wschodnioazjatyckiej Eskadry Krążowników admirała grafa von Spee.

Po wybuchu I wojny światowej, w sierpniu 1914 okręt wraz z eskadrą przeszedł do wybrzeży Ameryki Południowej, gdzie 1 listopada uczestniczył w zwycięskiej bitwie pod Coronelem. Zatopiony został 8 grudnia 1914 w bitwie pod Falklandami przez brytyjskie krążowniki liniowe.

Jednym z dowódców krążownika pancernego "Scharnhorst" był kmdr Leberecht Maass (1863-1914).

Okręt ten, wraz z bliźniaczym SMS "Gneisenau", był jednym z najlepszych - ostatnich - przedstawicieli klasy krążowników pancernych.

SMS "Scharnhorst" około 1907-08

Dane techniczne

• pancerz:
  • burty - 150 mm
  • pokład - 35 - 60 mm
  • wieża dowodzenia - do 200 mm
  • wieże artylerii - do 170 mm