SMS Weißenburg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
SMS Weißenburg
SMS Weißenburg
Historia
Stocznia AG Vulcan Stettin
Położenie stępki maj 1890
Wodowanie 14 grudnia 1891
 Kaiserliche Marine
Nazwa SMS "Weißenburg"
Wejście do służby 14 października 1894
 Imperium osmańskie
Nazwa "Turgut Reis"
Wejście do służby 12 września 1910
Wycofanie ze służby 30 października 1918
Los okrętu rozebrany na złom w latach 50. XX w.
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 10 670 t (pełna)
Długość 115,7 m
Szerokość 19,5 m
Zanurzenie 7,9 m
Prędkość 16,5 węzła
Zasięg 4300 Mm przy 10 w.
Załoga 568 – 591
Napęd
siłownia parowa o mocy 10 000 KM napędzająca 2 śruby
Uzbrojenie
6 dział kal. 280 mm
6 – 8 dział kal. 105 mm
8 dział kal. 88 mm
6 – 8 karabinów maszynowych
6 wyrzutni torped kal. 450 mm

SMS Weißenburgniemiecki pancernik (od 1899 roku klasyfikowany jako okręt liniowy) typu Brandenburg, służący w Kaiserliche Marine w latach 1894 – 1910. W 1910 roku sprzedany flocie Imperium osmańskiego pod nazwą zmienioną na "Turgut Reis".

SMS "Weißenburg", razem z trzema bliźniaczymi okrętami, był pierwszym pełnomorskim typem przeddrednota w niemieckiej flocie. Jego nazwa upamiętniała miejsce, w którym 4 sierpnia 1870 roku odbyła się bitwa pomiędzy siłami pruskimi a francuskimi.

Pancernik wszedł do służby w 1894 roku. W latach 1900 – 1901 przebywał na Dalekim Wschodzie w ramach międzynarodowych sił interwencyjnych mających stłumić powstanie bokserów i przywrócić wpływy mocarstw europejskich w Chinach. Po powrocie do macierzystego portu w Wilhelmshaven został poddany przebudowie w stoczni Kaiserliche Werft. Powrócił do służby w 1904 roku.

W 1910 roku SMS "Weißenburg", razem z bliźniaczym SMS "Kurfürst Friedrich Wilhelm", został sprzedany Turcji, za cenę 9 mln marek za okręt. Nazwany "Turgut Reis" (dla upamiętnienia tureckiego korsarza z XVI w.), służył we flocie osmańskiej w czasie wojen bałkańskich (walczył m.in. w bitwach morskich pod Elli i pod Lemnos) i I wojny światowej. Odstawiony do rezerwy 30 października 1918 roku, służył następnie jako stacjonarny okręt szkolny, a od 1933 roku hulk mieszkalny w Gölcük. Tam też został rozebrany na złom w latach 50. XX wieku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej M. Jaskuła Pancerniki typu Brandenburg, w: Morza, Statki i Okręty 1/2002, ISSN 1426-529X
  • German Naval History. [dostęp 6 sierpnia 2009].