SM Tb 100 M

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
100 M
Historia
Stocznia CNF, Monfalcone Austro-Węgry
Położenie stępki 28 marca 1914[1]
Wodowanie 15 stycznia 1915
 K.u.K. Kriegsmarine
Wejście do służby 15 marca 1916 Austro-Węgry
1920 Grecja
 Wasilikon Naftikon
Los okrętu zatopiony 26 kwietnia 1941
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność projektowa 250 t
pełna: 265 t
(pełna: 320 t[1])
Długość 60,4 m
Szerokość 5,6 m
Zanurzenie 1,5 m
Napęd
2 kotły parowe Yarrow
2 turbiny parowe Melms-Pfenniger
5000 KM, 2 śruby
Prędkość 29,5 węzła
Zasięg 1200 Mm przy 16 w.[1]
Uzbrojenie
2 działa 66 mm L/30 (2xI)
1 km 8 mm
4 wyrzutnie torped 450 mm (2xII) (stan początkowy)
Załoga 41
Następna nazwa Kydoniai (Grecja 1920)

SM Tb 100 Maustro-węgierski torpedowiec z okresu I wojny światowej typu Tb 98 M. Od 1920 służył w Grecji jako Kydoniai. Zatopiony przez niemieckie lotnictwo 26 kwietnia 1941 roku.

Historia służby[edytuj | edytuj kod]

SM Tb (Torpedowiec Jego Cesarskiej Mości) 100 M wszedł do służby w c.k. marynarce Austro-Węgier 15 marca 1916[1], jako trzeci i ostatni okręt typu Tb 98 M. 21 maja 1917 nazwę skrócono do SM Tb 100[2]. Służył bojowo podczas I wojny światowej.

Tb 100 przetrwał wojnę, po czym w 1920 roku został sprzedany do Grecji (wraz z bliźniaczymi Tb 98M i 99M oraz Tb 92F, 94F i 95F zbliżonego typu). Po wcieleniu do marynarki greckiej otrzymał nazwę: "Kydoniai"[1].

Po ataku Niemiec na Grecję, "Kydoniai" został zatopiony przez niemieckie lotnictwo 26 kwietnia 1941 koło Peloponezu[3].

Opis[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Torpedowce typu Tb 98 M.

Tb 100 M wyposażony był w dwa kotły parowe typu Yarrow. Współpracowały one z dwoma turbinami parowymi Melms-Pfenniger. Okręt uzbrojony był w dwie armaty kalibru 66 mm L/30, pojedynczy cekaem Schwarzlose, oraz dwie podwójne wyrzutnie torped kalibru 450 mm. Okręt uzbrojony był początkowo w dwie armaty kalibru 66 mm L/30, pojedynczy karabin maszynowy Schwarzlose oraz dwie podwójne wyrzutnie torped kalibru 450 mm. Od 1917 roku rufową armatę 66 mm mocowano na okrętach tego typu na podstawie umożliwiającej prowadzenie ognia do celów powietrznych[2].

Na okrętach w greckiej służbie zamieniono uzbrojenie na jedną armatę 66 mm, jedno działko przeciwlotnicze 37 mm na rufie oraz dwie pojedyncze wyrzutnie torped 533 mm[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 S. Patjanin, M. Barabanow: Korabli... WMS Bałkanskich..., s.12-13
  2. 2,0 2,1 S. A. Bałakin: WMS Italii i Awstro-Wiengrii 1914-1918 gg., Morskaja Kollekcja nr 4/1997
  3. S. Patjanin, M. Barabanow: Korabli... s. 13 oraz Roger Chesneau (red.): Conway's All the World's Fighting Ships 1922-1946, Londyn 1992, ISBN 0-85177-146-7, s.405

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Gardiner, Randal Gray (red.): Conway's All The World's Fighting Ships 1906-1921. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 1985. ISBN 978-0-87021-907-8.
  • (ros.) S.W. Patjanin, M.S. Barabanow: Korabli Wtoroj mirowoj wojny. WMS Bałkanskich gosudarstw i stran Wostocznogo Sriediziemnomoria, Morskaja Kampania 3/2007, Moskwa.