SM Tb 98 M

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
98 M
Historia
Stocznia CNF, Monfalcone Austro-Węgry
Położenie stępki 19 marca 1914[1]
Wodowanie 18 listopada 1914
 K.u.K. Kriegsmarine
Wejście do służby 19 sierpnia 1915 Austro-Węgry
1920 Grecja
 Wasilikon Naftikon
Los okrętu zatopiony 25 kwietnia 1941
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność projektowa 250 t
pełna: 265 t
(pełna: 320 t[1])
Długość 60,4 m
Szerokość 5,6 m
Zanurzenie 1,5 m
Prędkość 29,5 węzła
Napęd
2 kotły parowe Yarrow
2 turbiny parowe Melms-Pfenniger
5000 KM, 2 śruby
Zasięg 1200 Mm przy 16 w.[1]
Uzbrojenie
2 działa 66 mm L/30 (2xI)
1 km 8 mm
4 wyrzutnie torped 450 mm (2xII) (stan początkowy, zob. w tekście)
Załoga 41
Następna nazwa Kyzikos (Grecja 1920)

SM Tb 98 Maustro-węgierski torpedowiec z okresu I wojny światowej typu Tb 98 M. Od 1920 służył w składzie floty greckiej jako Kyzikos. Samozatopiony 25 kwietnia 1941 roku.

Historia służby[edytuj | edytuj kod]

SM Tb (Torpedowiec Jego Cesarskiej Mości) 98 M był pierwszym okrętem swojego typu i wszedł do służby w c.k. marynarce Austro-Węgier 19 sierpnia 1915[1]. 21 maja 1917 nazwę skrócono do SM Tb 99[2].

Tb 98 służył bojowo podczas I wojny światowej. Między innymi,13 czerwca 1918 holował do bazy łódź latającą K-210, która przymusowo wodowała i podczas tego został zbombardowany przez włoskie samoloty, które uszkodziły mu lewą turbinę (holowanie zostało przejęte przez Tb 84)[3].

Tb 98 przetrwał wojnę, po czym w 1920 roku został sprzedany do Grecji (wraz z bliźniaczymi Tb 99M i 100M oraz Tb 92F, 94F i 95F zbliżonego typu). Po wcieleniu do marynarki greckiej otrzymał nazwę: "Kyzikos"[1].

Po ataku Niemiec na Grecję, "Kyzikos" został samozatopiony przez załogę 25 kwietnia 1941 podczas remontu w Stoczni Marynarki w Salaminie, w celu uchronienia przed zdobyciem przez Niemców[1][4] (wg innych źródeł, 24 kwietnia[5]).

Opis[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Torpedowce typu Tb 98 M.

Tb 98 M wyposażony był w dwa kotły parowe typu Yarrow. Współpracowały one z dwoma turbinami parowymi Melms-Pfenniger. Okręt uzbrojony był w dwie armaty kalibru 66 mm L/30, pojedynczy cekaem Schwarzlose, oraz dwie podwójne wyrzutnie torped kalibru 450 mm. Okręt uzbrojony był początkowo w dwie armaty kalibru 66 mm L/30, pojedynczy karabin maszynowy Schwarzlose oraz dwie podwójne wyrzutnie torped kalibru 450 mm. Od 1917 roku rufową armatę 66 mm mocowano na okrętach tego typu na podstawie umożliwiającej prowadzenie ognia do celów powietrznych[2].

Na okrętach w greckiej służbie zamieniono uzbrojenie na jedną armatę 66 mm, jedno działko przeciwlotnicze 37 mm na rufie oraz dwie pojedyncze wyrzutnie torped 533 mm[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 S. Patjanin, M. Barabanow: Korabli... WMS Bałkanskich..., s.12-13
  2. 2,0 2,1 S. A. Bałakin: WMS Italii i Awstro-Wiengrii 1914-1918 gg., Morskaja Kollekcja nr 4/1997
  3. Andrzej Olejko: Morskie skrzydła Austro-Węgier 1914-1918 w: Lotnictwo nr 6/2009, s. 93
  4. R. Gardiner, R. Gray, Conway's... 1906-1921, s. 340
  5. Roger Chesneau (red.): Conway's All the World's Fighting Ships 1922-1946, Londyn 1992, ISBN 0-85177-146-7, s.405

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Gardiner, Randal Gray (red.): Conway's All The World's Fighting Ships 1906-1921. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 1985. ISBN 978-0-87021-907-8.
  • (ros.) S.W. Patjanin, M.S. Barabanow: Korabli Wtoroj mirowoj wojny. WMS Bałkanskich gosudarstw i stran Wostocznogo Sriediziemnomoria, Morskaja Kampania 3/2007, Moskwa.