SM U-106

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
U-106
Schemat konstrukcyjny U-106
Schemat konstrukcyjny U-106
Historia
Stocznia Germania
Wodowanie 12 czerwca 1917
 Kaiserliche Marine
Wejście do służby 28 lipca 1917
Los okrętu zatopiony 7 października 1917
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność nawodna – 798 ton
podwodna – 1000 ton
Długość 70,6 m (całkowita)
55,5 m (kadłub wewnętrzny)
Szerokość 6,3 m
Zanurzenie 4,02 m
Prędkość 16,8 węzłów (na powierzchni)
9,1 węzłów (w zanurzeniu)
Zasięg 11 220 mil morskich (na powierzchni)
56 mil morskich (w zanurzeniu)
Załoga 36–39 oficerów i marynarzy
Napęd
2 silniki wysokoprężne MAN o łącznej mocy 2400 KM (na powierzchni)
dwa silniki elektryczne SWW o łącznej mocy 1200 KM (w zanurzeniu)
Uzbrojenie
1 działo kal. 105 mm
1 działo kal. 88 mm
6 wyrzutni torped kal. 500 mm
(16 torped zapasowych)

SM U-106niemiecki duży okręt podwodny (U-Boot) typu Mittel-U, jeden z 329 okrętów podwodnych służących w trakcie I wojny światowej w Cesarskiej Marynarce Wojennej (Kaiserliche Marine).

U-106 wszedł do służby 28 lipca 1917, pod dowództwem Kapitänleutnanta Hansa Hufnagela i wziął udział w jednym patrolu bojowym rozpoczętym 2 września 1917. 18 września 1917 najprawdopodobniej zatopił u zachodnich wybrzeży Wysp Brytyjskich HMS „Contest”[1], brytyjski niszczyciel typu Acasta, oraz uszkodził „City of Lincoln”, parowiec o pojemności 5867 BRT. U-106 został utracony wraz z całą załogą po wejściu na minę w okolicach holenderskiej wyspy Terschelling w archipelagu Wysp Zachodniofryzyjskich 7 października 1917[2].

W 2009 Holenderska Królewska Marynarka Wojenna zlokalizowała wrak okrętu na północ od wyspy Terschelling, podczas badania dna morskiego przy wyznaczaniu tras żeglugowych. Informacja ta została podana do publicznej wiadomości dopiero w marcu 2011, po potwierdzeniu przynależności wraku przez rząd niemiecki i poinformowaniu rodzin członków załogi. Okręt nie zostanie podniesiony i pozostanie w swojej obecnej lokalizacji jako grób wojenny[3][4].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eberhard Möller, Werner Brack: The Encyclopedia of U-Boats: From 1904 to the Present. London: 2004. ISBN 1-85367-623-3.