SM U-26

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
U-26
Typ U-23
Historia
Stocznia Friedrich Krupp Germaniawerft, Kilonia
Początek budowy 1911
Położenie stępki 31 maja 1912
Wodowanie 16 października 1913
 Kaiserliche Marine
Wejście do służby 20 maja 1914
Wycofanie ze służby 30 września 1915
Los okrętu zaginął w Zatoce Fińskiej na przełomie sierpnia i września 1915
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 669 ton ↑
864 ton ↓
Długość 64,7 m
Szerokość 6,32 m
Zanurzenie 3,45 m
Zanurzenie testowe 50 m
Prędkość 16,7 węzłów ↑
10,3 węzła ↓
Zasięg 8790 Mm (przy prędkości 8 węzłów) ↑
80 Mm (przy prędkości 5 węzłów) ↓
Załoga 35
Napęd
na powierzchni: 2 silniki diesla o łącznej mocy 1800 KM
pod wodą: 2 silniki elektryczne o łącznej mocy 1200 KM
Wyrzutnie torpedowe 4 wyrzutnie torpedowe kal. 500 mm
Uzbrojenie
6 torped, działo pokładowe 88 mmm - 8.8 cm SK L/30

SM U-26niemiecki okręt podwodny typu U-23 zbudowany w Friedrich Krupp Germaniawerft, Kilonii w latach 1911-1914. Wodowany 16 października 1913 roku, wszedł do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej 20 maja 1914 roku. 1 sierpnia 1914 roku został przydzielony do IV Flotylli pod dowództwem kapitana Egewolfa Frhr. von Berckheima[1]. U-26 w czasie dwóch patroli zatopił 3 statki nieprzyjaciela o łącznej wyporności 3 700 GRT, oraz dwa okręty rosyjskie o łącznej wyporności 11 375 GRT[2].

Przed październikiem 1914 roku okręt został przeniesiony do Flotylli Bałtyckiej. W czasie pierwszego patrolu po Morzu Bałtyckim u wejścia do Zatoki Fińskiej U-26 zauważył zgrupowanie rosyjskich okrętów wojennych z Floty Bałtyckiej, wśród nich pancernik "Pałłada".

Pocztówka niemiecka przedstawiająca zatopienie "Pałłady"

11 października 1914 o 11.30 (czasu berlińskiego) powracająca z dozoru do Rewla "Pałłada" została storpedowana przez U-26. Torpeda trafiła z lewej burty w śródokręcie i spowodowała wybuch amunicji oraz kotłów, po chwili okręt zatonął w ciągu paru minut na pozycji 59°36′30″N 22°49′00″E/59,608333 22,816667. Nikt z 594 członków załogi nie przeżył. W 2000 roku wrak "Pałłady" został odkryty przez fińskich nurków[3].

4 czerwca 1915 roku kilka mil na północny zachód od wioski Hara na wybrzeżu Estonii U-26 storpedował i zatopił rosyjski stawiacz min "Yenisei"[4].

30 sierpnia 1915 roku pomiędzy estońskimi wyspami Hiuma i Vormsi U-26 zatopił rosysjki parowiec "Zemlya" o wyporności 869 GRT[5]. Po tym wydarzeniu U-26 zaginął.

Przypisy

  1. Egewolf Frhr. von Berckheim (2 lipca 1881 - sierpień/wrzesień 1915) pierwszy i jedyny dowódca okrętu, od połowy grudnia 1914 roku na miesiąc został oddelegowany na SM U-23. - Uboat.net WWI U-boat commanders.
  2. Ships hit by U 26 - Uboat.net
  3. Meritutkijat pitävät Pallada-löytöä merkittävänä, Helsingin Sanomat, 6 października 2012, (fiń.) [dostęp 2-05-2013]
  4. Yenisey (Енисей) (+1915) - Wrecksite.eu (ang.) [dostęp 2-05-2013]
  5. SS Zemlya (+1915) - Wrecksite.eu (ang.) [dostęp 2-05-2013]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eberhard Moller, Werner Brack: The Encyclopedia of U-Boats From 1904 to the Present. Londyn: Greenhill Books Lionel Leventhal Ltd., 2004, s. 24. ISBN 1-85367-623-3. (ang.)
  • Robert Gardiner (red.): Conway's All the World Fighting Ships 1906-1921. Londyn: Conway Maritime Press Ltd., 1985, s. 176. ISBN 0-85177-245-5. (ang.)
  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, marzec 2007, s. 96. ISBN 1-85367-623-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]