SM U-45

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
SM U-45
Klasa okręt podwodny
Typ U-43
Historia
Stocznia Kaiserliche Werft, Gdańsk
Początek budowy czerwiec 1914
Wodowanie 15 kwietnia 1914
 Reichsmarine
Wejście do służby 9 października 1915
Los okrętu 12 września 1917 zatopiony przez HMS D7
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

725 ton
940 ton
Długość 65 m
Szerokość 6,2 m
Zanurzenie testowe 50 metrów
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

15,2 węzła
9,7 węzła
Zasięg powierzchnia: 9400 Mm / 8 węzłów
zanurzenie: 55 Mm / 5 węzłów
Załoga 36
Napęd
2 silniki Diesla (2x1200 KM), 2 silniki elektryczne (2x600 KM), 2 wały
Wyrzutnie torpedowe 4 x 500 mm (dziób-rufa)
Uzbrojenie
6 torped, działo 88 mm

SM U-45niemiecki okręt podwodny typu U-43 zbudowany w Kaiserliche Werft w Gdańsku w latach 1914-1915. Wodowany 15 kwietnia 1915 roku, wszedł do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej 9 października 1915 roku. Służbę rozpoczął w III Flotylli pod dowództwem kapitana Erich Sittenfeld[1]. U-45 w czasie siedmiu partoli zatopił 27 statki o łącznej pojemności 47 286 BRT oraz jeden uszkodził.

Pierwszym zatopionym statkiem był brytyjski parowiec SS Industry[2] o pojemności 4044 BRT, który 27 kwietnia 1916 roku został zatopiony około 120 mil na północny wschód od Fastnet Rock.

11 maja 1917 roku 30 mil na północny wschód od Vardø na północy Norwegii, U-45 zaatakował i zatopił fiński parowiec SS Hermes[3], o pojemności 3579 BRT.[4] Statek płynął z ładunkiem węgla z Archangielska do Newport. Zginęło 34 członków załogi.

17 lipca 1917 roku około 90 mil na zachód od Fastnet Rock u-45 storpedował i zatopił brytyjski parowiec SS Haworth o pojemności 4456 BRT, Statek należący do Dalgliesh Steam Shipping Co., Ltd. przewoził zboże z Filadelfii do Avonmouth. Był to największy zatopiony statek przez U-45.

Ostatnim zatopionym przez załogę U-45 statkiem był rosyjski niewielki żaglowiec, o pojemności tylko 67 BRT, Zateja[5]. Do zatonięcia doszło na zachód od Hybryd 14 lipca 1917 roku.

12 września 1917 roku u wybrzeży Irlandii, dowodzony przez Lt. Oswald E. Hallifaxa brytyjski okręt podwodny HMS D7 storpedował U-45, który zatonął wraz z całą załogą, nikt nie ocalał[6].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eberhard Moller, Werner Brack: The Encyclopedia of U-Boats From 1904 to the Present. Londyn: Greenhill Books Lionel Leventhal Ltd., 2004, s. 27. ISBN 1-85367-623-3. (ang.)
  • Robert Gardiner (red.): Conway's All the World Fighting Ships 1906-1921. Londyn: Conway Maritime Press Ltd., 1985, s. 176. ISBN 0-85177-245-5. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]