SM U-55

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
SM U-55
SM U-55 w służbie w Japonii w 1919 roku
SM U-55 w służbie w Japonii w 1919 roku
Klasa okręt podwodny
Typ U-51
Historia
Stocznia Germaniawerft, Kilonia
Początek budowy sierpień 1914
Położenie stępki 28 grudnia 1914
Wodowanie 18 marca 1916
 Reichsmarine
Wejście do służby 8 czerwca 1916
Wycofanie ze służby 26 listopada 1918
 Cesarska Marynarka Wojenna
Nazwa O3
Wejście do służby 1920
Wycofanie ze służby marzec 1921
Los okrętu poddany 26 listopada 1918 Japonii, w 1923 roku Pomocnicza jednostka pływająca Nr. 2538
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

712 ton
902 ton
Długość 65,2 m
Szerokość 6,4 m
Zanurzenie 3,6 m
Zanurzenie testowe 50 metrów
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

17,1 węzła
9,1 węzła
Zasięg powierzchnia: 9400 Mm / 8 węzłów
zanurzenie: 55 Mm / 5 węzłów
Załoga 38
Napęd
2 silniki Diesla (2x1200 KM), 2 silniki elektryczne (2x600 KM), 2 wały
Wyrzutnie torpedowe 4 x 500 mm (dziób-rufa)
Uzbrojenie
6 torped, działo 88 mm

SM U-55niemiecki okręt podwodny typu U-51 zbudowany w Kaiserliche Werft w Gdańsku w latach 1914-1916. Wodowany 18 marca 1916 roku, wszedł do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej 8 czerwca 1916 roku. Służbę rozpoczął w II Flotylli, a jego dowódcą został kapitan Wilhelm Werner[1]. U-55 w czasie czternastu patroli zatopił 64 statki o łącznej pojemności 113 742 BRT, uszkodził 7 statków o łącznej pojemności 26 161 BRT oraz dwa zajął jako pryzy. 29 lipca 1916 roku okręt został przydzielony do II Flotylli.

17 lipca 1918 roku U-55 zatopił brytyjski transatlantyk RMS Carpathia. Parowiec był w czasie rejsu z Liverpoolu do Bostonu. W wyniku ataku torpedowego zginęło 5 osób.

1o sierpnia 1918 roku Wilhelm Werner został zastąpiony przez kapitana Alexandra Weißa[2]

26 listopada 1918 roku U-55 został poddany Japońskiej Cesarskiej Marynarce Wojennej, gdzie został oznaczony jako O3 i służył do marca 1921 roku. W okresie od marca do czerwca 1921 roku został przebudowany w stoczni w Sasebo i na krótko służył jako pomocnicza jednostka pływająca Nr. 2538.

Przypisy

  1. Wilhelm Werner (6 czerwca 1888 - 14 maja 1945), pierwszy dowódca okrętu, który za jego kadencji zatopił 60 statków nieprzyjaciela. Wcześniej dowódca SM UB-9 oraz SM UB-7. Odznaczony 18 sierpnia 1918 roku Pour le Mérite. - Uboat.net WWI U-boat commanders.
  2. Alexander Weiß (2 stycznia 1883 - ?) - Uboat.net WWI U-boat commanders.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eberhard Moller, Werner Brack: The Encyclopedia of U-Boats From 1904 to the Present. Londyn: Greenhill Books Lionel Leventhal Ltd., 2004, s. 28. ISBN 1-85367-623-3. (ang.)
  • Robert Gardiner (red.): Conway's All the World Fighting Ships 1906-1921. Londyn: Conway Maritime Press Ltd., 1985, s. 177. ISBN 0-85177-245-5. (ang.)
  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, marzec 2007, s. 104. ISBN 1-85367-623-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]