SM U-59

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
SM U-59
SM U-58 bliźniaczy do U-59
SM U-58 bliźniaczy do U-59
Klasa okręt podwodny
Typ U-57
Historia
Stocznia AG Wesser, Brema
Początek budowy październik 1914
Położenie stępki 13 lipca 1915
Wodowanie 20 czerwca 1916
 Reichsmarine
Wejście do służby 7 września 1916
Wycofanie ze służby 14 maja 1917
Los okrętu zatopiony na minie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

786 ton
954 ton
Długość 67 m
Szerokość 6,32 m
Zanurzenie 3,79 m
Zanurzenie testowe 50 metrów
Napęd
2 silniki Diesla (2x850 KM), 2 silniki elektryczne (2x600 KM), 2 wały
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

14,7 węzła
8,4 węzła
Zasięg powierzchnia: 7730 Mm / 8 węzłów
zanurzenie: 55 Mm / 5 węzłów
Uzbrojenie
6 torped, działo 88 mm
Wyrzutnie torpedowe 4 x 500 mm (dziób-rufa)
Załoga 38

SM U-59niemiecki okręt podwodny typu U-57 zbudowany w AG Wesser, Bremie w latach 1914-1916. Wodowany 20 czerwca 1916 roku, wszedł do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej 7 września 1916 roku. Służbę rozpoczął w II Flotylli 20 listopada, a jego dowódcą został kapitan Freiherr Wilhelm von Fircks[1]. U-59 w czasie czterech patroli zatopił 14 statków o łącznej pojemności 38 050 BRT oraz jeden uszkodził.

W czasie pierwszego patrolu 7 grudnia 1916 roku, na Morzu Północnym U-59 zatrzymał i zatopił szwedzki statek żaglowy August o pojemności 431 BRT, który płynął z Uddevalla do Tyne z ładunkiem drewna. 8 grudnia łupem padł kolejny szwedzki żaglowiec płynący na tej samej trasie.

W czasie drugiego patrolu w styczniu 1917 roku na Atlantyku na granicy Zatoki Biskajskiej. W okresie od 13 do 23 stycznia U-59 zatopił cztery statki. Trzy norweskie oraz jeden francuski. Norweski parowiec transportowy SS Solvang[2] o pojemności 2970 BRT, płynący z Almerii do Barrow z ładunkiem rudy żelaza, został zatopiony 13 stycznia 1917 roku około 30 mil na północ od przylądka Cabo Fisterra.

W czasie ostatniego patrolu U-59 wpadł na niemiecką minę w okolicach płycizny Horns Reef na zachód od Esbjerg. W wyniku wybuchu okręt przełamał się i zginęło 33 członków załogi razem z kapitanem. Czterech marynarzy uratowało się.

W 2002 roku wrak U-59 został odkryty przez JD-Contractor[3]Działo U-59 zostało wydobyte i jest eksponowane w[4] Strandingmuseum St. George w Thorsminde w Danii.

Przypisy

  1. Freiherr Wilhelm von Fircks (31 grudnia 1881 - 14 maja 1917), pierwszy i jedyny dowódca okrętu. - Uboat.net WWI U-boat commanders.
  2. SS Solvang (+1917) - EWrecksite.eu
  3. JD-Constractor Denmark.
  4. Zdjęcie działa na stronach muzeum.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eberhard Moller, Werner Brack: The Encyclopedia of U-Boats From 1904 to the Present. Londyn: Greenhill Books Lionel Leventhal Ltd., 2004, s. 29. ISBN 1-85367-623-3. (ang.)
  • Robert Gardiner (red.): Conway's All the World Fighting Ships 1906-1921. Londyn: Conway Maritime Press Ltd., 1985, s. 177. ISBN 0-85177-245-5. (ang.)
  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, marzec 2007, s. 104. ISBN 1-85367-623-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]