SM U-92

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
U-92
Historia
Stocznia Kaiserliche Werft Gdańsk
Położenie stępki 20 sierpnia 1916
Wodowanie 12 maja 1917
 Kaiserliche Marine
Wejście do służby 22 października 1917
Wycofanie ze służby 9 września 1918
Los okrętu zatopiony przez minę
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność nawodna – 757 ton
podwodna – 998 ton
Długość 70,6 m (całkowita)
55,5 m (kadłub wewnętrzny)
Szerokość 6,3 m
Zanurzenie 4,02 m
Prędkość 16,8 węzłów (na powierzchni)
9,1 węzłów (w zanurzeniu)
Zasięg 11 380 mil morskich (na powierzchni) przy
56 mil morskich (w zanurzeniu)
Załoga 36
Napęd
2 silniki wysokoprężne MAN o łącznej mocy 2400 KM (na powierzchni)
dwa silniki elektryczne SWW o łącznej mocy 1200 KM (w zanurzeniu)
Uzbrojenie
16 torped (4 w wyrzutniach dziobowych i 2 w wyrzutniach rufowych), 1 działo pokładowe kal. 105 mm, 140 szt. amunicji

SM U-92niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu U 87, jeden z 329 okrętów podwodnych służących w trakcie I wojny światowej w Niemieckiej Cesarskiej Marynarce Wojennej.

U-92 wszedł do służby 22 października 1917 roku i został przydzielony do III Flotylli Okrętów Podwodnych w Wilhelmshaven. Jego pierwszym dowódcą został Kapitänleutnant Max Bieler, który pełnił tę funkcję do 31 maja 1918 roku.

Okręt wyruszył na swój pierwszy patrol 1 stycznia 1918 roku przez Zatokę Heligolandzką, naokoło Szkocji w północną część zatoki Biskajskiej; nie odnotował wówczas żadnych zatopień i powrócił do Wilhelmshaven 30 stycznia.

Jego drugi patrol rozpoczął się 24 lutego. Okręt otrzymał rozkaz operowania na południowy zachód od wybrzeży Irlandii, przedostając się na pozycję przez Kanał Kiloński z powodu ciężkiego zaminowania Morza Północnego. Ponownie nie odnotował żadnych zatopień, ale 4 marca 1918 na północny-zachód od irlandzkiej zatoki Lough Swilly U-92 storpedował brytyjski zbiornikowiec "British Princess" o pojemności 7034 BRT. Zginął jeden członek załogi statku a uszkodzenia okazały się poważne, jednak jednostka zdołała dotrzeć do portu. Okręt powrócił z patrolu do Kilonii 23 marca.

Na trzeci patrol U-92 wyruszył 24 kwietnia. Został ponownie skierowany w rejon patrolowy na południowy zachód od Irlandii, przepływając koło Helgolandu, Kanałem Kilońskim i dalej wzdłuż wybrzeży Danii, Szkocji oraz wyspy Fair. Ponownie nie odniósł żadnego sukcesu, a w drodze powrotnej został trzy razy zaatakowany przez alianckie jednostki do walki z okrętami podwodnymi oraz raz przez samolot patrolowy. Powrócił do bazy w Wilhelmshaven 28 maja. Po swoim trzecim nieudanym patrolu bez żadnego zatopienia, zgodnie z obowiązującą w Kaiserliche Marine zasadą postępowania z bezproduktywnymi oficerami, Kptlt. Bieler został zwolniony z dowodzenia okrętem.

1 czerwca 1918 roku nowym dowódcą został Kapitänleutnant Günther Ehrlich. Pod jego komendą 29 czerwca okręt wyruszył na swój kolejny patrol u wybrzeży Irlandii. Drugiego dnia patrolu U-92 został zaatakowany na południe od Dogger Bank przez brytyjski okręt podwodny HMS E42, który wystrzelił w jego kierunku dwie niecelne torpedy. Osiem dni później, tj. 9 lipca, U-92 zaatakował konwój. Udało mu się zatopić dwa brytyjskie statki: "Ben Lomond" (2814 BRT) oraz "Mars" (3550 BRT). 10 lipca ostrzelał z działa pokładowego brytyjski uzbrojony szkuner "Charles Theriault" (339 BRT); uszkodzony statek został odholowany do portu. Następnego dnia U-Boot storpedował i zatopił amerykański parowiec "Westover" (5590 BRT), a 13 lipca hiszpański "Ramon de Larrinaga" (3058 BRT). Ostatnią ofiarą podczas patrolu był zatopiony 16 lipca szwedzki "Vanlock" (770 BRT).

Na swój piąty i ostatni patrol U-92 wypłynął 4 września poprzez Kattegat na Morze Północne. 9 września 1918 roku okręt wszedł na minę stanowiącą część Zagrody Minowej Morza Północnego i zatonął wraz z całą załogą na wschód od Orkadów.

Wrak U-92 został odnaleziony w 2006 roku podczas sonarowego przeczesywania dna morskiego przez statek badawczy "Anglian Sovereign" należący do Maritime and Coastguard Agency, zaś informacje potwierdzające identyfikację wraku zostały uzyskane dzięki zbadaniu go przez nurków w 2007 roku.

Okręt wziął udział w pięciu patrolach bojowych, zatopił pięć statków o łącznej pojemności 15 961 BRT oraz uszkodził dwa o pojemności 7373 BRT.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. U-92 (ang.). www.uboat.net. [dostęp 24 lutego 2012].