SN 1006

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Współrzędne: Astronomia 15h02m48,40s; -41°54'42,00"

SN 1006
Zdjęcie pozostałości supernowej w falach radiowych (czerwony), świetle widzialnym (żółty) i promieniowaniu rentgenowskim (niebieski, Teleskop kosmiczny Chandra)
Zdjęcie pozostałości supernowej w falach radiowych (czerwony), świetle widzialnym (żółty) i promieniowaniu rentgenowskim (niebieski, Teleskop kosmiczny Chandra)
Data odkrycia 30 kwietnia 1006
Dane obserwacyjne (J2000)
Typ supernowej II
Galaktyka Droga Mleczna
Gwiazdozbiór Wilk
Rektascensja 15h 02m 48,4s
Deklinacja -41° 54' 42"
Odległość ok. 7 tys. ly (2,15 kpc)
Największa jasność -9m ±1m
Charakterystyka fizyczna
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

SN 1006 – najjaśniejsza zarejestrowana w historii supernowa. Rozbłysła w gwiazdozbiorze Wilka najprawdopodobniej 30 kwietnia 1006.

Według średniowiecznych obserwatorów (głównie astrologów) z Europy, Chin, Japonii, Egiptu i Iraku znajdowała się na granicy gwiazdozbioru Centaura, w pobliżu gwiazdy beta Lupi. Jej położenie ustalono na podstawie odkrytej w latach 60. XX wieku pozostałości po supernowej.

Miała kolor żółty. Najprawdopodobniej była widoczna przez około rok, co wskazuje, że była ona supernową typu II. Miała jasność ok. -9m, była więc widoczna nawet w dzień.

W 2009 japońscy naukowcy odkryli ślady pozostawione przez wybuch w rdzeniu lodowym z Antarktyki[1][2].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]