SRAM (przedsiębiorstwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
SRAM Inc.
SRAM Inc.
Forma prawna Spółka publiczna
Data założenia 1987
Lokalizacja Stany ZjednoczoneStany Zjednoczone
Siedziba Illinois
Ważni pracownicy Stanley R. Day Jr.
brak współrzędnych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Tylna przerzutka firmy SRAM

SRAMkorporacja produkująca osprzęt rowerowy, pod względem wielkości druga na świecie, zaraz po Shimano[potrzebne źródło]. Powstała w 1987 roku w Chicago, USA, a nazwa wzięła się od imion założycieli: Scott, Ray i Sam.

W początkowym okresie firma SRAM produkowała manetki obrotowe Grip Shift i kierownice CAT-1 do rowerów szosowych, później także przerzutki w systemie ESP i kompozytowe klamki hamulcowe. SRAM stopniowo poszerzał wachlarz osprzętu przejmując następujące firmy rowerowe: Sachs (łańcuchy, kasety, przekładnie planetarne) w 1997 roku, Rock Shox (widelce amortyzowane) w 2002, Avid (hamulce) w 2004, Truvativ (mechanizmy korbowe, suporty, kierownice, wsporniki) w 2005, Zipp Speed Weaponry (koła szosowe, kierownice, mostki, sztyce podsiodłowe) w 2007 oraz Quarq w 2011. Oferta producenta obejmuje obecnie niemal kompletny zestaw części do rowerów górskich we wszystkich kategoriach cenowych oraz niektóre elementy rowerów szosowych i miejskich. W 2007 roku firma wprowadziła na rynek osprzęt szosowy z klamkomanetkami wykonanymi z kompozytów (grupa Force) o alternatywnym sposobie działania w stosunku do innych dostępnych na rynku klamkomanetek (technologia Double Tap), polegającym na jednokierunkowym ruchu dźwigni przerzutki. Głębsze naciśnięcie powoduje zmianę biegu na niższy, płytsze - na wyższy).

W roku 2005 korporacja SRAM miała fabryki w USA, Meksyku, Holandii, Niemczech, Irlandii i na Tajwanie. Główna siedziba znajdowała się w Chicago, pozostałe biura w Amersfoort (Holandia) i Taizhong (Tajwan)[potrzebne źródło].

Na osprzęcie firmy SRAM startują lub startowali, m.in. Fabian Cancellara, Alberto Contador, Thor Hushovd, Brian Lopes, Tyler Hamilton, Roland Green, John Tomac, Anne-Caroline Chausson, Miguel Martinez, Bart Brentjens, Alison Sydor, Thomas Frischknecht oraz Mark Cavendish[potrzebne źródło].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]