SRAM (przedsiębiorstwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
SRAM Inc.
SRAM Inc.
Forma prawna Spółka publiczna
Data założenia 1987
Lokalizacja Stany ZjednoczoneStany Zjednoczone
Siedziba Illinois
Ważni pracownicy Stanley R. Day Jr.
Strona internetowa
Tylna przerzutka firmy SRAM

SRAMkorporacja produkująca osprzęt rowerowy, pod względem wielkości druga na świecie, zaraz po Shimano[potrzebne źródło]. Powstała w 1987 roku w Chicago, USA, a nazwa wzięła się od imion założycieli: Scott, Ray i Sam.

W początkowym okresie firma SRAM produkowała manetki obrotowe Grip Shift i kierownice CAT-1 do rowerów szosowych, później także przerzutki w systemie ESP i kompozytowe klamki hamulcowe. SRAM stopniowo poszerzał wachlarz osprzętu przejmując następujące firmy rowerowe: Sachs (łańcuchy, kasety, przekładnie planetarne) w 1997 roku, Rock Shox (widelce amortyzowane) w 2002, Avid (hamulce) w 2004, Truvativ (mechanizmy korbowe, suporty, kierownice, wsporniki) w 2005, Zipp Speed Weaponry (koła szosowe, kierownice, mostki, sztyce podsiodłowe) w 2007 oraz Quarq w 2011. Oferta producenta obejmuje obecnie niemal kompletny zestaw części do rowerów górskich we wszystkich kategoriach cenowych oraz niektóre elementy rowerów szosowych i miejskich. W 2007 roku firma wprowadziła na rynek osprzęt szosowy z klamkomanetkami wykonanymi z kompozytów (grupa Force) o alternatywnym sposobie działania w stosunku do innych dostępnych na rynku klamkomanetek (technologia Double Tap), polegającym na jednokierunkowym ruchu dźwigni przerzutki. Głębsze naciśnięcie powoduje zmianę biegu na niższy, płytsze - na wyższy).

W roku 2005 korporacja SRAM miała fabryki w USA, Meksyku, Holandii, Niemczech, Irlandii i na Tajwanie. Główna siedziba znajdowała się w Chicago, pozostałe biura w Amersfoort (Holandia) i Taizhong (Tajwan)[potrzebne źródło].

Na osprzęcie firmy SRAM startują lub startowali, m.in. Fabian Cancellara, Alberto Contador, Thor Hushovd, Brian Lopes, Tyler Hamilton, Roland Green, John Tomac, Anne-Caroline Chausson, Miguel Martinez, Bart Brentjens, Alison Sydor, Thomas Frischknecht oraz Mark Cavendish[potrzebne źródło].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]