SS-Verfügungstruppe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

SS-Verfügungstruppe (skrót: SS-VT) były oddziałami bojowymi SS, szkolonymi zgodnie z zasadami stosowanymi w jednostkach Wehrmachtu. Oddziały te zostały przekształcone później w Waffen-SS.[1]

Historia[edytuj | edytuj kod]

24 września 1934 specjalna formacja wojskowa SS została sformowana z połączenia różnych nazistowskich formacji paramilitarnych takich jak Oddziały Specjalne SS (SS-Sonderkommandos) i Straż Sztabu SS (SS-Stabswache). Nowy oddział był szkolony jako gotowa do walki formacja piechoty zgodnie z zasadami szkolenie jednostek Wehrmachtu. Jednostka została oficjalnie powołana jako Oddział Piechoty Specjalnego Przeznaczenia SS (SS-Verfügungstruppe) i była określana jako znajdująca się po przeszkoleniu wojskowym i pozostająca w dyspozycji Führera w czasach wojny i pokoju, lecz nie policyjna czy wojskowa. Istnienie SS-Verfügungstruppe (znanej jako SS-VT) zostało publicznie ogłoszone 16 marca 1935. SS-VT trenowano razem z osobistą ochroną Hitlera, chociaż SS-Leibstandarte Adolf Hitler (SS-LAH) dalej służyła jedynie jako osobista jednostka ochrony. SS-LAH została niezależną jednostką liniową podczas kampanii w Polsce.

Część SS-VT służyła z Wehrmachtem podczas okupacji Kraju Sudeckiego, Austrii i Czechosłowacji oraz brała udział w inwazji na Polskę a następnie w kampanii przeciwko Aliantom na froncie zachodnim. Różne pułki SS-VT zostały przekształcone w dywizje Waffen-SS ("Uzbrojona SS"), które walczyły na różnych teatrach II Wojny Światowej. Oddziały składające się na SS-VT nie były znane jako "Waffen-SS" aż do przemowy Hitlera w lipcu 1940.

W 1939 cała SS została podzielona na dwie grupy: Allgemeine SS i Waffen-SS. Waffen-SS podzielona na trzy podgrupy:

W 1941 głównodowodzący SS Heinrich Himmler ogłosił, że dodatkowe grupy Waffen-SS Verfügungstruppe zostaną sformowane z zagranicznych ochotników nie będących Niemcami. Celem było zdobycie dodatkowych stanów osobowych z okupowanych krajów. Niektóre z tych zagranicznych formacji składały sie z ochotników z Belgii, Danii, Finlandii, Francji, Norwegii i Holandii.

Kraje jak Hiszpania, oficjalnie nie biorące udziału w wojnie pod jej koniec dostarczyły wielu ochotników do Waffen SS (większość z nich w 28 Ochotniczej Dywizji Grenadierów Pancernych SS Wallonien), którzy walczyli aż do upadku Berlina. Wielu z zagranicznych ochotników nie będących Niemcami szczerze wierzyło w III Rzeszę i niemiecką sprawę.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy