SSCV Thialf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
SSCV Thialf
SSCVThialf.jpg
Data wodowania 1985
Wcześniejsze imiona DB-102
Typ Żuraw pływający
Stocznia Mitsui Shipyard – Tokio
Armator Heerema
Wyporność 72484 T
Wyporność całkowita 198750 T
Liczba członków załogi 742 osoby
Długość całkowita (L) 201,6 m
Szerokość (B) 88,4 m
Zanurzenie (D) (tranzytowe/przy podnoszeniu/maksymalne) 12/26,6/31,6 m

SSCV ((ang.) Semi-Submersible Crane Vesselpółzanurzalny dźwig pływający) Thialf – największy na świecie dźwig półzanurzalny.

Został zbudowany w 1985 jako DB-102 dla McDermott przez firmę Mitsui Engineering & Shipbuilding. W 1997, po zakończeniu współpracy z McDermott, został przejęty przez przedsiębiorstwo Heerema.

Cechy i wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Thialf zaopatrzony jest w dwa żurawie z możliwością podnoszenia ciężaru do 14200 ton, co czyni go największym pływającym żurawiem świata[1] (przed Saipem'em 7000). Zaopatrzony jest w system dynamicznego pozycjonowania, który podczas prac utrzymuje jednostkę w założonym położeniu. Do tego celu Thialf używa sześciu pędników azymutalnych o mocy 5500 kW każdy. Zaopatrzony jest także w dwanaście kotwic o masie 22,5 ton, umieszczonych na linach o średnicy 80 mm.

Platforma na której znajdują się dźwigi jest ustawiona na dwóch kadłubach niczym olbrzymi katamaran za pomocą czterech filarów na każdym z kadłubów. Zanurzenie tranzytowe to ok. 12 metrów. Podczas operacji podnoszenia jednostka balastowana zanurza się do głębokości 26,6 metra – dzięki takiemu zanurzeniu zmniejsza się oddziaływanie fal na jednostkę.

Jednostka posiada kwatery na 742 osób.

Przedsięwzięcia (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • Instalacja filaru mostu Erasmusbrug w Rotterdamie, 1995 r.,
  • Rozbiórka stacji Brent Spar (punkt magazynowania ropy) u wybrzeży Wielkiej Brytanii, 1998 r.,
  • W 2000 r. ustanowienie rekordu w dźwiganiu – 11883 ton przy podnoszeniu elementów konstrukcji Shella; rekord pobity przez dźwig Saipem 7000 w 2004 r. – 12150 ton[2],
  • W 2004 r. praca przy platformie BP – Holstein; pobity rekord Zatoki Meksykańskiej w podnoszeniu – 7810 ton (aktualnie ten rekord należy do dźwigu Saipem 7000 – 9521 ton w marcu 2007[3],
  • W 2005 r. zainstalował najcięższe na świecie jednoelemenotwe filary: 2,74 m średnicy, 190 m długości, 814 t każdy – wieża Benguela Belize przedsiębiorstwa ChevronTexaco.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]