SSC Napoli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Football pictogram.svg SSC Napoli
SSC Napoli
Pełna nazwa Società Sportiva Calcio di Napoli SpA
Przydomek Azzurri (Błękitni), Partenopei[1]
Barwy niebieskie
Data założenia 1 sierpnia 1926
Liga Serie A
Adres Strada Statale Domitiana Km 35,300, 81030 Castel Volturno (CE)
Stadion Stadio San Paolo
Prezes Aurelio De Laurentiis
Trener Rafael Benítez
Asystent trenera Fabio Pecchia
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Trzeci
strój
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Società Sportiva Calcio Napoliwłoski klub piłkarski z siedzibą w Neapolu, po sześciu latach przerwy powrócił do rozgrywek Serie A w sezonie 2006/2007. Napoli, pomimo problemów finansowych i trwającego od wielu lat kryzysu, znajduje się wśród klubów z największą liczbą fanów we Włoszech, związane jest to także z legendą klubu Diego Maradoną, uważanym za jednego z najlepszych piłkarzy w historii. S.S.C. Napoli zostało założone w sierpniu 1926 przez Aurelio de Laurentiisa, znanego producenta filmowego, po bankructwie klubu S.S.C. Napoli. Obecnie kapitanem Napoli jest wychowanek klubu Paolo Cannavaro.

Historia[edytuj | edytuj kod]

A.C. Napoli (Associazione Calcio Napoli) zostało założone w 1926 roku jako Internaples (po połączeniu dwóch klubów: Internazionale Napoli i Naples) i spędziło większość swojej historii grając w Serie A, często pozostając najbardziej reprezentatywnym przedstawicielem południa w, zdominowanej przez zespoły z bogatej północy, lidze. W 1963 roku klub zmienił nazwę na S.S.C. Napoli. Ojcem sukcesów klubu z Neapolu był Diego Maradona, gwiazda reprezentacji Argentyny, sprowadzony do zespołu w 1984 roku. To dzięki niemu przeciętny zespół zdobył w 1987 i 1990 mistrzostwo Włoch, zaś w 1989 Puchar UEFA. W roku 1989 w związku z sukcesami klubu powstała słynna piosenka Napoli Forza Napoli wykonywana wielokrotnie przez piosenkarza Nino d'Angelo przy chórze włoskich kibiców. Z odejściem Maradony w 1991 roku zespół powoli schodził z piedestału włoskiej piłki. W 1998 Napoli spadło do Serie B, aby ponownie powrócić do Serie A na jeden sezon w 2000 roku. Kolejny spadek nie był jednak najgorszym, co przytrafiło się klubowi. Z długami przekraczającymi 70 mln euro S.S.C. Napoli musiało ogłosić bankructwo w sierpniu 2004 roku. Nowy klub, Napoli Soccer, to kontynuator tradycji zespołu, który mógł całkowicie zniknąć z piłkarskiej mapy Włoch. Dzięki inwestorom i wiernym kibicom, którzy w niesamowitych ilościach przychodzili na mecze 3. ligi, klub dostał szansę odzyskać dawną reputację. W sezonie 2005/2006 zespół awansował do Serie B (odpowiednika drugiej ligi), a rok później awansował do najwyższej włoskiej klasie rozgrywkowej po bezbramkowym remisie z innym beniaminkiem Serie A sezonu 2007/2008Genoa CFC. W roku 2012 po raz czwarty klub zdobył Puchar Włoch. W sezonie 2012/13 Napoli zajęło drugie miejsce w lidze. Królem strzelców został Urugwajczyk Edinson Cavani, który zaliczył 29 trafień.

Po zakończeniu sezonu ze stanowiska trenera odszedł Walter Mazzarri, a jego miejsce zajął Hiszpan Rafael Benítez. Pod wodzą nowego trenera do klubu zostali sprowadzeni: Dries Mertens, José Reina, Gonzalo Higuaín[2], José Callejón, Raúl Albiol oraz Rafael Cabral. Za rekordową sumę 63 milionów euro do PSG został sprzedany najlepszy snajper drużyny Edinson Cavani[3]. Ponadto klub opuścili dwaj doświadczeni zawodnicy: Argentyńczyk Hugo Campagnaro oraz Włoch Morgan De Sanctis.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Stadion[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Stadio San Paolo.

Zawodnicy[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze Napoli.

Trenerzy[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy piłkarzy SSC Napoli.
  • Austria Antonio Kreutzer (1926–1927)
  • Węgry Ferenc Molnár (1927–1928)
  • Zjednoczone Królestwo Włoch Giovanni Terrile (1927–1928)
  • Austria Rolf Steiger (1927–1928)
  • Austria Otto Fischer (1928–1929)
  • Zjednoczone Królestwo Włoch Giovanni Terrile (1928–1929)
  • Anglia William Garbutt (1929–1935)
  • Węgry Károly Csapkay (1935–1936)
  • Zjednoczone Królestwo Włoch Angelo Mattea (1936–1938)
  • Węgry Eugen Payer (1938–1939)
  • Zjednoczone Królestwo Włoch Paolo Iodice (1939)
  • Zjednoczone Królestwo Włoch Adolfo Baloncieri (1939–1940)
  • Zjednoczone Królestwo Włoch Antonio Vojak (1940–1943)
  • Brazylia Paolo Innocenti (1943)
  • Urugwaj Raffaele Sansone (1945–1946)
  • Włochy Giovanni Vecchina (1947–1948)
  • Włochy Felice Borel (1948–1949)
  • Włochy Luigi De Manes (1948–1949)
  • Włochy Vittorio Mosele (1948–1949)
  • Włochy Eraldo Monzeglio (1948–1956/1962–1963)
  • Włochy Amedeo Amadei (1956–1961)
  • Włochy Annibale Frossi (1959)
  • Paragwaj Attila Sallustro (1961)
  • Włochy Fioravante Baldi (1961–1962)
  • Argentyna Bruno Pesaola (1962–1968/1976–1977/1982–1983)
  • Włochy Roberto Lerici (1963–1964)
  • Włochy Giovanni Molino (1963–1964)
  • Włochy Giuseppe Chiappella (1968–1973)
  • Włochy Egidio Di Costanzo (1968–1969)
  • Brazylia Luís Vinício (1973–1976/1978–1980)
  • Włochy Alberto Del Frati (1976)

Sezon 2013/2014[edytuj | edytuj kod]

Sztab szkoleniowy[edytuj | edytuj kod]

Rafael Benítez – obecny trener Napoli
Fabio Pecchia – obecny asystent trenera Napoli
Ranga
Trener Hiszpania Rafael Benítez
Asystent trenera Włochy Fabio Pecchia
Szef Fitness Francisco de Miguel Moreno
Szef Fitness Corrado Saccone
Trener bramkarzy Xavi Valero[4]
Analityk Antonio Gómez Pérez
Analityk Pedro Jiménez Campos
Doktor Dr. Alfonso De Nicola
Psychiatra Henry D'Andrea
Dyrektor Sportowy Dr. Raffaele Canon
Rehabilitant Rosario D'Onofrio
Fizjoterapeuta John D'Avino and Augustine Santaniello
Masażysta Marco Di Lullo
Ranga
Prezydent klubu Aurelio De Laurentiis
Wice prezydent Jacqueline Marie Baudit
Wice Prezydent Edward De Laurentiis
Dyrektor Administracyjny Laura Belli
Dyrektor Sportowy Riccardo Bigon

Obecny skład[edytuj | edytuj kod]

Stan na 30 lipca 2013

Nr Poz. Piłkarz
1 BR Brazylia Rafael Cabral
2 OB Francja Anthony Réveillère
3 OB Brazylia Bruno Uvini
4 OB Brazylia Henrique
5 OB Urugwaj Miguel Britos
7 NA Hiszpania José Callejón
8 PO Włochy Jorginho
9 NA Argentyna Gonzalo Higuaín
11 PO Włochy Christian Maggio
13 PO Włochy Davide Bariti
14 NA Belgia Dries Mertens
15 BR Włochy Roberto Colombo
16 PO Włochy Giandomenico Mesto
17 PO Słowacja Marek Hamšík
Nr Poz. Piłkarz
18 PO Kolumbia Juan Zúñiga
19 NA Macedonia Goran Pandew
20 PO Szwajcaria Blerim Džemaili
21 OB Argentyna Federico Fernández
22 PO Chorwacja Josip Radošević
24 NA Włochy Lorenzo Insigne
25 BR Hiszpania José Reina (wypożyczony z Liverpoolu)
31 OB Algieria Faouzi Ghoulam
33 OB Hiszpania Raúl Albiol
80 BR Hiszpania Toni Doblas
85 PO Szwajcaria Valon Behrami
86 NA Węgry Soma Novothny
88 PO Szwajcaria Gökhan İnler
91 NA Kolumbia Duván Zapata
Piłkarze na wypożyczeniu
Nr Poz. Piłkarz
8 OB Kolumbia Pablo Armero (wypożyczony do West Hamu)
28 OB Włochy Paolo Cannavaro (wypożyczony do US Sassuolo)
30 OB Włochy Marco Donadel (wypożyczony do Hellas Werony)
16 NA Włochy Emanuele Calaiò (wypożyczony do Genoi)
5 OB Włochy Alessandro Gamberini (wypożyczony do Genoi)
3 OB Włochy Luigi Vitale (wypożyczony do Juve Stabii)
5 PO Włochy Walter Gargano (wypożyczony do Parmy)

Rywalizacja[edytuj | edytuj kod]

Kibice Napoli od początku istnienia klubu nie mieli najlepszych stosunków z klubami z północnej części Włoch. Jedną z pierwszych historycznych rywalizacji były mecze z Hellasem Verona. W latach 80 klub stworzył rywalizację z Interem, Juventusem i Milanem. Do dnia dzisiejszego Napoli tworzy zaciętą rywalizację z Interem i Hellasem Verona. Jednak Napoli prowadzi też zaciętą rywalizację z Romą. Debry ten nazywane są: Derby del Sole.

Sponsorzy[edytuj | edytuj kod]

Sezon Sponsorzy koszulek Sponsorzy strojów
1978–80 Puma Brak
1981–82 Snaidero
1981–81 NR
1982–83 Cirio
1983–84 Latte Berna
1984–85 Linea Time Cirio
1985–88 NR Buitoni
1985–91 Mars
1991–94 Umbro Voiello
1994–96 Lotto Record Cucine
1996–97 Centrale del Latte di Napoli
1997–99 Nike Polenghi
1999–00 Peroni
2000–03 Diadora
2003–04 Legea Russo Cicciano
2004–06 Kappa Manuale d'amore / Sky Captain / Crash
2005–06 Lete
2006–09 Diadora
2009–2011 Macron
2011– Lete-MSC

Przypisy

  1. Od imienia mitycznej syreny (Partenopy), której ciało mieli odnaleźć na brzegu greccy założyciele miasta; do dzisiaj określa się tak we Włoszech mieszkańców Neapolu)
  2. Oficjalnie: José Reina i Gonzalo Higuain zawodnikami SSC Napoli (pol.). napoli24h.pl. [dostęp 4 sierpnia 2013].
  3. Oficjalnie: Edinson Cavani zawodnikiem PSG (pol.). transfery.info. [dostęp 4 sierpnia 2013].
  4. Pepe Reina: Liverpool keeper set for loan move to Napoli

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]