SS Cristoforo Colombo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cristoforo Colombo
Data wodowania 1952
Data oddania do eksploatacji 1954
Typ statek pasażerski
Stocznia Ansaldo S.A.
Armator Società di Navigazione Italia
Bandera  Włochy
Liczba członków załogi 563
Liczba pasażerów 1241
Długość całkowita (L) 213,4 m
Szerokość (B) 27,5 m
Prędkość maks. 23 w
Pojemność 29 191 RT
Dane napędu turbiny parowe o mocy 35 000 KM
Liczba śrub napędowych 2

Cristoforo Colombo – włoski turbinowy statek pasażerski armatora "Società di Navigazione Italia" zbudowany w roku 1954 przez stocznię "Ansaldo S.A." z Genui i wprowadzony na linię nowojorską (jednostką bliźniaczą był SS Andrea Doria). Koncepcja konstrukcyjna "Cristoforo Colombo" była wyrazem nowej architektury okrętowej tzw. "szkoły włoskiej". Znajdowały się na nim telefony umożliwiające bezpośrednie uzyskanie połączenia z lądem (pierwsze zastosowanie na liniowcach transatlantyckich). Wystrój wewnętrzny został wyposażony w dzieła sztuki współczesnej, koncepcyjnie wzmocniony wizualnie specyficznymi efektami świetlnymi. Na pokładzie znajdowały się liczne bary, czytelnie, kawiarnie, palarnie, sale do gry i salony. Na rufie statku znajdowały się ułożone tarasowo trzy baseny ze sztucznymi "plażami" zwane potocznie "lido". Ze względu na rosnącą konkurencję transatlantyckich połączeń lotniczych statek przeszedł na linię południowoamerykańską. Sprzedany Wenezueli z przeznaczeniem na pływający hotel a niedługo potem złomowany na Tajwanie (w 1982 roku).