SS Normandie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Normandie
Ssnormandie sideelevation NYC.png
Późniejsze imiona Lafayette
Typ statek pasażerski
Bandera  Francja
Liczba członków załogi 1320
Liczba pasażerów 2170
Długość całkowita (L) 314 m
Szerokość (B) 36 m
Zanurzenie (D) 11 m
Prędkość maks. 35 w
Dane napędu turbiny parowe o mocy 160 000 KM
Liczba śrub napędowych 4
SS Normandie at sea 01.jpg

Normandie – francuski liniowiec pasażerski zbudowany w 1932 w stoczni w Saint-Nazaire we Francji do obsługi północnoatlantyckiej linii HawrNowy Jork (koszty budowy 54 miliony ówczesnych dolarów). Uważany za szczytowe osiągnięcie architektury okrętowej i jeden z najpiękniejszych statków pasażerskich (tzw. linia konstrukcyjna Meyera). Był jednym z największych statków swoich czasów oraz zdobywcą Błękitnej Wstęgi Atlantyku w 1935. W czasie II wojny światowej został przemianowany na Lafayette.

Luftaufnahme der Normandie.jpg

Kuchnia na SS Normandie[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z tradycją kuchni francuskiej również na pokładzie liniowego flagowca floty francuskiej położono olbrzymi nacisk na jakość usług kulinarnych. Załoga kuchenna składała się z szefa kuchni i jego trzech zastępców, 72 kucharzy-specjalistów, 76 pomocników kucharzy, 12 piekarzy, 12 cukierników, 3 lodziarzy oraz 8 wędliniarzy i rzeźników. Elektryczna kuchnia centralna statku wraz z przyległościami zajmowała kubaturę rzędu 2000 m² i była w stanie wydawać 4100 głównych posiłków, przyrządzanych przy 32 piecach i 56 stanowiskach do gotowania. Kuchnia statku zużywała do 660 kW/godz. energii elektrycznej. Załogę statku obsługiwała oddzielna kuchnia, przewidziana na 1300 osób.

Instalacja wodna SS Normandie[edytuj | edytuj kod]

Instalacja wodna statku umożliwiała maksymalne zużycie godzinowe 42 ton wody gorącej, 100 ton wody zimnej i 300 ton wody sanitarnej. Do instalacji było podłączonych 320 wanien, 555 natrysków, 1900 umywalek i 842 węzły sanitarne (nie uwzględniono pralni i kuchni pokładowej).

Błękitna Wstęga Atlantyku[edytuj | edytuj kod]

  • Maj 1935 podczas podróży do Nowego Jorku przy prędkości 29,98 węzła.
  • Czerwiec 1935 podczas podróży do Hawru przy prędkości 30,31 węzła.
  • Marzec 1937 podczas podróży do Hawru przy prędkości 30,99 węzła.
  • Lipiec 1937 podczas podróży do Nowego Jorku przy prędkości 30,58 węzła.
  • Sierpień 1937 podczas podróży do Hawru przy prędkości 31,20 węzła.

Pożar i przewrócenie się statku[edytuj | edytuj kod]

Normandie fire.jpg

9 lutego 1942 podczas przebudowy na transportowiec wojenny w porcie nowojorskim na statku wybuchł wielki pożar. Z powodu nieumiejętnie prowadzonej akcji gaśniczej, do kadłuba transatlantyku dostały się duże ilości wody, które na skutek działania efektu powierzchni swobodnej spowodowały utratę stateczności i przewrócenie się statku na burtę. Po kilku latach, wrak statku został pocięty na złom. Jako oficjalne możliwe przyczyny pożaru powszechnie uznaje się zaniedbania i partactwo podczas przebudowy bądź sabotaż agentów francuskiego rządu Vichy). W rzeczywistości jednak, podpalenie liniowca było dziełem amerykańskiej mafii [1], która w ten sposób obrazowo wykazała, że niepodzielnie panuje nad dzielnicami portowymi Nowego Jorku. Skłoniło to władze do podjęcia negocjacji z przebywającym w więzieniu bossem Luckym Luciano. Na skutek podjętej współpracy z wojskowymi, mafia zaczęła wspierać wysiłek wojenny w portowych dzielnicach Nowego Jorku, a Lucky Luciano został po wojnie ułaskawiony za "patriotyczną postawę"[1].

Po próbach ratowania statku, Lafayette została sprzedana przez rząd w 1946 i ostatecznie pocięta na złom w 1948.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • 11 pokładów
  • pojemność 82 789 BRT
Commons in image icon.svg

Przypisy

  1. 1,0 1,1 "Carl Sifakis, The Mafia Encyclopedia. New York: Da Capo Press, 2005, ISBN 0-8160-5694-3"

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]