SS Noronic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
SS Noronic
SS Noronic moored in Toronto, 1930.jpg
Data oddania do eksploatacji 2 czerwca 1913
Wcześniejsze imiona The Queen of the Lakes
Typ statek pasażerski
Stocznia Western Dry Dock and Shipbuilding Company
Armator Canada Steamship Lines
Liczba członków załogi 200
Liczba pasażerów 600
Długość całkowita (L) 110,00 m
Pojemność 6925 RT
Commons in image icon.svg

SS Noronicstatek pasażerski, zniszczony przez pożar, który miał miejsce w 1949 roku w Toronto.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Oddany do eksploatacji 2 czerwca 1913 roku. Zbudowała go stocznia Western Dry Dock and Shipbuilding Company dla armatora Canada Steamship Lines do przewożenia ludzi i towarów. Miał 5 pokładów (A, B, C, D i E), długość 362 stóp (110 m) i ważył 6095 ton (5,5 mln kg). Maksymalnie mógł wziąć 600 pasażerów i 200 członków załogi. Jeden z największych statków wybudowanych w Kanadzie. "Noronic" był nazywany także "The Queen of the Lakes" (Królowa Jezior). Miał dwa siostrzane statki: SS "Huronic" i SS "Harmonic".

Pożar[edytuj | edytuj kod]

Dnia 14 września 1949 roku „Noronic” rozpoczął 7-dniowy rejs po jeziorze Ontario. Parowiec został na dwie noce w Kanadzie przed powrotem do Detroit. Większą częścią pasażerów byli Amerykanie (524). Statek był kierowany przez kapitana Wiliama Taylora. „Noronic” został zadokowany przy molo 9 w porcie Toronto, piątkowego wieczoru 16 września 1949 roku. O 2:30 w nocy jeden z pasażerów zauważył dym pochodzący z pokładu C. Ogień wybuchł w jednym z korytarzy i dość szybko się rozprzestrzeniał (spowodowane to było boazeriami na ścianach, które były polerowane olejem). O 2:38, po 8 minutach od wybuchu pożaru połowa statku była już spalona. Pierwsze ciężarówki straży pożarnej przybyły na molo o 2:41. Większość pasażerów będących na statku rzucała się do wody, a tylko nieliczni schodzili po linach. Pierwsze schodziły kobiety i dzieci. Na statku panowała wielka panika. Do końca akcji gaśniczej zużyto 1,7 mln galonów (6,4 mln litrów) wody z 37 węży gaśniczych. Pożar został ugaszony przed godziną 05:00 rano. Inspekcja zobaczyła makabryczne sceny. Wiele szkieletów pasażerów znajdowała się na korytarzach pokładu, a także w łóżkach. Niektóre z nich prawie całkowicie się spaliło.

Po pożarze[edytuj | edytuj kod]

Nigdy nie określono, ilu pasażerów mogło zginąć na statku. Szacuje się od 118 do 139 zgonów. Większość zmarła z uduszenia lub oparzenia, niektórzy zginęli skacząc z górnych pokładów "Noronica" na molo. Tylko jedna osoba utonęła. Być może byłoby mniej ofiar, gdyby pożar nie wybuchł w nocy. Prawdopodobną przyczyną wybuchu pożaru był zostawiony palący się papieros w pralni statku. Po katastrofie szukano winnych w projektantach statku. Po pierwsze: 36-letni statek powinien zostać zmodernizowany, po drugie: wnętrza parowca zostały wyłożone naoliwionym drewnem, zamiast materiałem ognioodpornym, po trzecie: wyjście ewakuacyjne znajdowało się tylko na jednym pokładzie, a powinno na 5. Kapitan Taylor po katastrofie został uznany za bohatera, ponieważ jako jeden z ostatnich opuścił płonący statek, a także wyłamał okna, wyciągając uwięzionych pasażerów z ich pokoi. Pomimo odwagi kapitana, został on zawieszony na rok w sterowaniu statkami. Po pożarze statek został pocięty na złom w Hamilton 29 listopada 1949 roku.