SS Olza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

SS Olza – pierwszy pełnomorski drobnicowiec zbudowany w Stoczni Gdyńskiej po odzyskaniu przez Polskę niepodległości .

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Stępkę położono 28 sierpnia 1938, wodowanie przewidziane na wrzesień 1939 r. nie odbyło się z powodu wybuchu wojny. 8 września Polacy celowo dokonali wodowania blokującego pochylnię. Pierwotnie statek miał zostać zatopiony bezpośrednio po zwodowaniu, prawdopodobnie jednak zwyciężyła opinia, że pozostawienie go zablokowanego w czasie wodowania na pochylni będzie skuteczniejsze.

Zwodowany przez Niemców w maju 1941 roku jako "Westpreussen", z oryginalną maszyną (z Huty Zgoda w Świętochłowicach), po wojnie nie został zwrócony. W latach 80. akcję badania losów "Olzy" zorganizował program telewizyjny Latający Holender. Powojenne losy statku udało się ustalić dopiero w 2014, dzięki nowym rosyjskim publikacjom: w 1958 roku "Olza" została ukończona przez Sowietów (z nową maszyną) jako statek-baza kaliningradzkiej floty rybackiej "Inguł" (ИНГУЛ). W czerwcu 1970 statek został wycofany i prawdopodobnie skierowany na złom[1].

Na pochylni
Maszyna parowa dla "Olzy"

Dane[edytuj | edytuj kod]

  • nośność statku: 1250 ton
  • wymiary:
    • długość całkowita: 68,22 m
    • szerokość: 10,67 m
    • wysokość boczna do pokładu głównego: 6,55 m
  • maszyna parowa: systemu Lentza o mocy 850 KM (625 kW)
  • zamawiający: Żegluga Polska w Gdyni
  • dostawcy elementów:
    • Huta "Zgoda" w Świętochłowicach: maszyna parowa, blachy i nity
    • Anglia: kształtowniki stalowe
  • projekt mgr inż. Henryk Giełdzik (opracowanie ze zmianami na podstawie angielskiej dokumentacji).

Plany i modele[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]