SS Olza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

SS Olza – pierwszy pełnomorski drobnicowiec zbudowany w Stoczni Gdyńskiej po odzyskaniu przez Polskę niepodległości .

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Stępkę położono 28 sierpnia 1938, wodowanie przewidziane na wrzesień 1939 r. nie odbyło się z powodu wybuchu wojny. 8 września Polacy celowo dokonali wodowania blokującego pochylnię. Pierwotnie statek miał zostać zatopiony bezpośrednio po zwodowaniu, prawdopodobnie jednak zwyciężyła opinia, że pozostawienie go zablokowanego w czasie wodowania na pochylni będzie skuteczniejsze.

Zwodowany przez Niemców w maju 1941 r., po wojnie nie został zwrócony. Nie wiadomo, czy został odnaleziony. Maszyna parowa przeznaczona dla Olzy została wysłana z Huty Zgoda w Świętochłowicach dla niemieckiego statku "Westpreussen".

W latach osiemdziesiątych akcję badania losów "Olzy" zorganizował program telewizyjny Latający Holender.

Na pochylni
Maszyna parowa dla "Olzy"

Dane[edytuj | edytuj kod]

  • nośność statku: 1250 ton
  • wymiary:
    • długość całkowita: 68,22 m
    • szerokość: 10,67 m
    • wysokość boczna do pokładu głównego: 6,55 m
  • maszyna parowa: systemu Lentza o mocy 850 KM (625 kW)
  • zamawiający: Żegluga Polska w Gdyni
  • dostawcy elementów:
    • Huta "Zgoda" w Świętochłowicach: maszyna parowa, blachy i nity
    • Anglia: kształtowniki stalowe
  • projekt mgr inż. Henryk Giełdzik (opracowanie ze zmianami na podstawie angielskiej dokumentacji).

Plany i modele[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons