SS Stettin
| STETTIN | |
 |
|
| Call sign | DBCR (Unterscheidungssignal) |
| Data wodowania | 7 września 1933 |
| Data oddania do eksploatacji | 16 listopada 1933 |
| Data wycofania ze służby | 1981 |
| Typ | lodołamacz |
| Stocznia | Stettiner Oderwerke |
| Armator | Industrie und Handelskammer Stettin (pol.: Szczecińska Izba Przemysłowo-Handlowa) |
| Operator | Association Dampf-Eisbrecher Stettin e.V.,Hamburg |
| Bandera |  Niemcy |
| Port macierzysty | Hamburg |
| Nadzorujące towarzystwo klasyf. | Germanischer Lloyd |
| Wyporność | 1138 T |
| Liczba członków załogi | 22 |
| Długość całkowita (L) | 51,75 m |
| Szerokość (B) | 13,43 m |
| Zanurzenie (D) | 5,4 m |
| Wysokość (H) | 6,45 m |
| Prędkość maks. | 14,2 w |
| Dane napędu | 3-cylindrowy parowy Stephenson |
| Inne | Moc: 2200 KM przy 115 obr./min. |
SS Stettin (tłum. pol.: SS Szczecin) – lodołamacz parowy (obec. statek-muzeum), był budowany od 31 sierpnia 1932 do 16 listopada 1933 (chrzest 7 września 1933) w stoczni Stettiner Oderwerke (obecnie teren Stoczni Szczecińskiej). Był też statkiem flagowym floty lodołamaczy Szczecińskiej Izby Przemysłowo-Handlowej, w skład której wchodziły także statki: Preußen, Pommern, Berlin i Swinemünde.
Spis treści |
Historia i rejsy [edytuj]
Stettin był eksploatowany na torze wodnym ze Szczecina do Świnoujścia oraz na Zatoce Pomorskiej przy wejściu do portu w Świnoujściu. Od 1940 roku skierowany został do służby w marynarce wojennej, wycofany z niej po trafieniu na minę w 1942. Pod koniec II wojny światowej przewoził żołnierzy niemieckich i uchodźców ze wschodu. W 1945 r. przejęty przez aliantów. W latach 1945-81 w służbie Urzędu Żeglugi w Hamburgu[1]. Pracował m.in. na Łabie, w Kanale i Zatoce Kilońskiej oraz w hamburskim porcie.
Ze służby został wycofany w 1981, a przed złomowaniem uratowała go grupa pasjonatów, która w tym celu założyła stowarzyszenie i doprowadziła do uznania go za pomnik kultury landu Szlezwik-Holsztyn. Portem macierzystym statku jest obecnie Hamburg (dawniej była Lubeka), a na stałe stoi on w Oevelgönne, porcie-muzeum w Hamburgu. Stettin uczestniczy w wielu imprezach, gdzie jest ich największą atrakcją (m.in. Hansesail Rostock, Kieler Woche i in.). Po wojnie dwukrotnie odwiedził już polski Szczecin w latach 1998 i 2006.
Inne [edytuj]
Stettin był drugim lodołamaczem o tej nazwie, poprzedni został zbudowany w stoczni Vulcan w 1888 r. i przemianowany w 1933 na Swinemünde. W 1945 r. w wyniku działań wojennych został zatopiny na Zalewie Szczecińskim przez Armię Czerwoną[1].
Około 25 jednostek pływających różnego typu nosiło nazwę Stettin (m.in. krążownik niemieckiej Kaiserliche Marine SMS Stettin)[1].
Zdjęcia [edytuj]
-
w porcie w Rostocku
-
w Warnemünde (dzielnicy Rostocku)
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Encyklopedia Szczecina. T. II P-Ż. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2000, s. 386-388. ISBN 83-7241-089-5.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Strona poświęcona lodołamaczowi Stettin. [dostęp 8 sierpnia 2009]. (ang. • niem.)
